Weg uit de vallei van de Maas waar de fabrieksschouwen hun zwarte, bijtende rook uitspuwen ! Volgen we de weg die klimt langs de linkeroever van de rivier, die amper is bekomen van zijn doortocht van Luik, tot we het dak van een plateau bereiken. Dan zijn we in het land van Herve, een groen en golvend landschap dat diep is doorsneden met kleine waterloopjes in de Maas of de Vesder.
Onmiddellijk dwaalt de blik over een dambord van vette, vruchtbare weiden begrensd met meidoornhagen die zich in het voorjaar tooien mete een weelde van witte bloempjes en dan een doordringende geur uitwasemen. In het frisse groen dartelen jonge kalfjes. Na een regenbuitje, als de lucht alle onzuiverheden is ontdaan, kleuren de weiden nog dieper groen, een groen dat fraai harmoniseert met het zwart en wit van de melkkoeien.
Het Land van Herve is ons Normandië. Net als in die Franse streek is alles hier aan de veeteelt gewijd en dat is geen toeval. Meer dan 150 miljoen jaar geleden zette de zee hier kalkrotsen af. Later werd de kalk uit de gesteente weggespoeld door het water. Wat overbleef vormde een kleiige bodem, een vochtige, ondoordringbare laag grond die uiterst geschikt is voor weiland.
Het Land van Herve is dus een immense weide. Zowat de helft van het grasland is echter tegelijk ook beplant met fruitbomen. Naast de veeteelt bezit de streek dus een tweede troef : zij brengt appelen, peren, pruimen en kersen voort. In die vriendelijke landschap liggen de hoeves sterk verspreid, dikwijls ver van de weg af, en zijn ze omgeven door boomgaarden die zelf zijn omsloten door hagen. De lente hanteert hier een palet van witte en rose tinten en vult de lucht met duizenden bedwelmende geuren. Het groen van weiden en boomgaarden laat al vermoeden dat de fijnproever hier aan zijn trekken komt. 's Morgens komt, naast verse melk en dampende koffie, de smeuïge stroop van appelen en peren op tafel. Dit typische steekproduct wordt nog op ambachtelijke wijze vervaardigd volgens een oud recept. 's Middags wordt het maal feestelijk doorgespoeld met de plaatselijke cider die tot buiten onze grenzen een goede faam geniet. En na een dagje luieren of zwoegen kan het avondmaal worden afgerond met het proeven van de Remoudou, het neusje van de zalm onder de lokale zuivelproducten. Deze prachtige kaas met een koppige (en overweldigende) geur, past uitstekend bij een glaasje oude wijn of, beter nog, een uitgelezen port waarvan het fluwelig boeket schitterend harmonieert met het kruidige van de Remoudou. Van deze helaas miskende kaas bestaan ook zachtere variëteiten, maar alle zijn ze even aangenaam van smaak.
In het Land van Herve belemmeren hagen alom het uitzicht op de verten. Dit gesloten landschap dat kenmerkend is voor gebieden waar de grond ondoordringbaar en vochtig is, wordt coulissenlandschap genoemd.  Spijtig genoeg takelt dit  mooie stukje platteland langzaam voor onze ogen af, tengevolge van een ziekte die wordt overgebracht door een bacterie : het gaat om het perevuur dat een ware ravage aanricht bij de boomgaarden en de meidoorns. De enige manier van bestrijding bestaat erin gewoonweg de aangetaste bomen of struiken om te hakken en te vernietigen. Deze radicale oplossing mag dan wel noodzakelijk zijn, ze vormt niettemin een grote bedreiging voor de schoonheid van dit unieke landschap en vooral de meidoornhagen zijn er het slachtoffer van.
De hagen hadden nochtans al lang hun nut bewezen. Ze herbergen een fauna en een flora die onontbeerlijk zijn voor het ecologische evenwicht en leveren de boeren hout in overvloed. Konden ze maar gered worden ! Specialisten moeten zich dringend over dit probleem buigen : de rust en de eenvoudige schoonheid van de streek zijn het overwaard. Zal de alarmkreet van de meidoorns, de grasmussen en de bijen van het Land van Herve beantwoord worden ?