header vlinders

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Lichaamsbouw

 
   
 

 

 


 

 

 


 

Het lichaam van een rups is, zoals bij alle insecten, opgebouwd uit een kop, een borststuk en een achterlichaam. Een rups is vooral een 'vreetmachine'. Hij is vrij eenvoudig gebouwd. Eigenlijk bestaat hij uit weinig meer dan een kop met daarachter dertien segmenten. Aan de kop vallen vooral de grote kaken op. Daarmee kan een rups in vrij korte tijd grote hoeveelheden voedsel fijnkauwen en verorberen. Tussen de kaken monden de klieren uit, die een vloeistof produceren waarmee zijdedraad wordt gemaakt. Aan beide kanten van de kaken zitten twee kleine antennes met daarbij een aantal eenvoudig gebouwde oogjes, ocelli genaamd. Aan elk van de eerste drie borstsegmenten zit een paar echte poten. Die dienen meer voor het vasthouden van het voedsel dan voor de voortbeweging. Aan de segmenten zes tot en met negen zitten zogeheten onechte poten of buikpoten vast, terwijl het laatste segment de grote naschuivers draagt. Met al deze poten, die voorzien zijn van een aantal haakjes, kan een rups uitstekend lopen en zich ook stevig aan een plant vasthouden. Aan de zijkanten van elk segment zijn duidelijk openingen te onderscheiden. Die geven toegang tot een systeem van buizen, die een rol spelen bij de ademhaling van de rups. Afhankelijk van de soort hebben rupsen een lichaam dat kaal is of voorzien van haren, stekels, staarten, enzovoort.
Ook het vlinderlichaam heeft een typische opbouw van een insectenlichaam met een kop, een borst en een achterlichaam. Aan de kop bevindt zich een aantal opvallende organen, waarvan met name de antennes, de roltong en de facetogen opvallen. De antennes die aan beide kanten van de kop zitten, hebben niet alleen de functie van evenwichts- en tastorgaan, maar dieren vooral als neus van de vlinder. Mannetjes onder de nachtpauwogen kunnen met hun uiterst gevoelige antennes een vrouwtje van hun soort ruiken op een afstand van vele kilometers. Zij hebben één van de gevoeligste neuzen van het dierenrijk.
Verder beschikt de vlinder over een roltong (zie foto). Dat is als het ware een oprolbaar rietje, waarmee hij zijn voedsel opzuigt. Omdat een vlinder geen kaken heeft om mee te bijten of te kauwen, is hij aangewezen op vloeibaar voedsel. Dat zuigt hij op met zijn roltong. De belangrijkste voedingsvloeistof is nectar uit de bloemen, maar sommige vlinders zijn ook dol op het sap van rottend fruit, van dode dieren, mest of urine. Passiebloemvlinders verzamelen af en toe stuifmeel, dat aan hun roltong blijft kleven. De eiwitten uit de stuifmeel maken ze oplosbaar en zuigen ze vervolgens via hun roltong op. Sommige vlinders moeten het zonder roltong stellen.
De ogen van een vlinder zijn opgebouwd uit een groot aantal kleine 'oogjes', de facetten. Met ogen die een dergelijke structuur hebben, zijn vooral bewegingen goed waar te nemen, van een snel dichterbij komende vogel bijvoorbeeld of een ander gevaar. En natuurlijk ook van een rondvliegende soortgenoot, die misschien een geschikte huwelijkskandidaat is. Vlinders kunnen ook heel goed kleuren zien. Bloemen  weten ze bijvoorbeeld te vinden dank zij hun kleuren.
 
   

Footer worldwidebase



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009