Naarmate de economie belangrijker werd, ontwikkelde het muntgeld zich tot een door iedereen erkende waardestandaard, die de ruilhandel verving. In het muntstelsel werd ook de plaatselijke of nationale identiteit tegenover de buitenwereld benadrukt. Aanvankelijk had de munt de waarde van het metaal dat erin verwerkt was, maar langzamerhand kregen munten een bepaalde waarde die niet meer met het metalen gewicht correspondeerde. Munten zijn door de jaren heen steeds veranderd en de methode van aanmunten, heruitgave en veranderingen in het ontwerp weerspiegelen de veranderende economische en politieke omstandigheden.
Ze verschaffen archeologen vaak belangrijke informatie, omdat ze gewoonlijk nauwkeurig gedateerd kunnen worden. Door stratigrafische technieken toe te passen, kunnen munten gebruikt worden om andere artefacten en hun vindplaatsen te dateren.

Lydische munten : de eerste munten
Voor zover bekend werden de eerste munten in de zevende eeuw voor Christus in Lydië (Turkije) geslagen. Ze waren van elektron, een legering van goud en zilver, hadden een bepaald gewicht en droegen een merkteken van de Lydische koning als garantie voor hun waarde. Er waren drie verschillende munten : 1 stater (die iets meer dan veertien gram woog), 1/6 en 1/24 stater. Later werden gouden en zilveren munten geslagen. Hun gewichten werden de voorlopers van de standaard die voor Perzische munten werd gebruikt. (foto van de drie eerste munten)