|

|
In elke periode van de
geschiedenis doen zich meerdere stijlinvloeden naast elkaar voor. Sommige
zijn fris en nieuw, maar blijken al gauw van voorbijgaande aard te zijn;
andere zijn nog in een beginstadium en alleen het speelveld van de
avant-garde. Weer andere kijken terug in de tijd of echoën de nostalgie van
het verleden. Het is moeilijk om op het moment zelf te beoordelen door welke
stromingen van eigentijdse smaak het tijdperk gekenmerkt gaat worden.
Een eeuw geleden bijvoorbeeld moest de Art Nouveau concurreren met Arts and
Crafts, het neoclassicisme en het prototype van het modernisme van
Louis Sullivan.
Veel van de overheersende trends van de 20ste eeuw zijn ingeluid door
manifesten en gingen vergezeld van regels. De futuristen, modernisten en
abstracte impressionisten waren allen overtuigd van de juistheid van de door
hen ingeslagen weg. Sinds de jaren '70 zijn de trends in de kunst,
architectuur en ontwerp veel minder dogmatisch en staan ze meer open voor
suggesties. De stemming loopt, vergeleken met de meer strakke beperkingen
van het neoclassicisme, in grote lijnen parallel aan de romantiek.
Maar eigentijdse kunst is een veel complexere kwestie geworden, het
resultaat van het voortdurend stellen van vragen, het opvangen van klappen,
van zoeken, vallen en weer opstaan. Wat is kunst ? Wie kan het beoordelen ?
Als kunstenaars en kunstcritici zich terugtrekken in hun eigen wereld kijk
het publiek perplex toe; veel mensen hebben hierdoor hun geloof in de kunst
verloren. |
|
|
|
|
|
|