header landen en staten

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Niger

 

Terug naar overzicht Afrika >>

 


 

Niger - (République du Niger), republiek in Midden-Afrika, 1.267.000 km2, met (schatting) 8,8 miljoen inw. (7 inw. per km2); hoofdstad: Niamey. Munteenheid is de CFA-frank, onderverdeeld in 100 centimes. Nationale feestdag is 18 dec., de dag waarop het land in 1958 autonomie verleend werd en 3 augustus, Onafhankelijkheidsdag.


 

1. Fysische geografie
Het noordelijke tweederde deel van Niger behoort tot de Sahara. Daar bevinden zich enkele door vulkanische activiteit gevormde gebergten, zoals het Aïr- of Azbinegebergte, met toppen als de Greboun (ca. 2000 m). In het uiterste noordoosten ligt het Tchigaïhoogland (tot 1100 m hoog). Ten zuiden hiervan bevinden zich uitgestrekte depressies, waarin ook het Tsjaadmeer ligt. Deze bekkens zijn opgevuld met vnl. door de wind aangevoerd zand en vormen de uitgestrekte (ten dele wandelende) zandduinen van de Ténérévlakte en het Mangabekken. In het zuidwesten van Niger ligt de vallei van de rivier de Niger, een ten dele met zand bedekte vlakte met een ondergrond van klei met laterietkorst(en). De rivier de Niger ontvangt van rechts enkele kleine zijrivieren, die in de droge tijd nauwelijks water hebben.
Het klimaat vormt de overgang tussen dat van de vochtige Soedanheuvels in het zuiden en het droge en hete Saharaklimaat in het noorden; de regenval vormt de kritieke factor. Te Niamey, in Zuidwest-Niger, valt per jaar ruim 590 mm neerslag, terwijl de temperaturen er variëren van 22 tot 36°C, met extremen van 15 °C in dec. en 42 °C in april. In Agadès, in Midden-Niger, valt jaarlijks slechts gemiddeld 180 mm. De regentijd duurt van juni tot oktober.
De plantengroei is sterk bepaald door de naar het noorden toe afnemende hoeveelheid regen. In het zuiden treft men savannen aan. Deze gaan naar het noorden toe via de Sahel over in het woestijngebied van de Sahara. Onder andere onder invloed van de activiteiten van de mens verschuift de grens van de woestijn steeds verder naar het zuiden.
De dierenwereld omvat zowel woestijn- als sahel- en savanne-elementen. Gazellen, addax en algazel zijn vertegenwoordigers van woestijn- en sahelfauna; tot de savanne-elementen behoren o.a. de Afrikaanse olifant en talrijke antilopen. Door een slecht jachtbeheer is de wildstand zeer teruggelopen en dreigt een aantal soorten te verdwijnen; het 'Parc National du W' ligt op de grens van Niger, Dahomey en Boerkina Faso. De fauna wordt ook bedreigd door het steeds verder oprukken van de woestijn.

2. Bevolking
In het zuiden wonen de landbouwende Hausa (54%), Songhai-Djerma (24%) en Kanuri (4%). Ca. 20% van de bevolking wordt gevormd door nomadische veehouders, die in het noorden wonen. Hiertoe behoren de Fulani (10%), de Toeareg (8%) en de Toeboe. De urbanisatiegraad is relatief laag: ca. 17% van de bevolking woont in de stedelijke gebieden. De bevolkingsgroei in de periode 1985-1994 bedroeg gemiddeld 3, 2% per jaar. Frans is de officiële taal, maar wordt door een minderheid gesproken. Het Hausa is van de verschillende stamtalen de belangrijkste. 85% van de bevolking is islamiet (soennieten), 14% animist en 0,5% christen.

3. Bestuur en samenleving
Niger is een presidentiële republiek. De wetgevende macht ligt bij het voor vijf jaar volgens algemeen kiesrecht gekozen parlement, de uitvoerende macht bij de voor 5 jaar direct gekozen president en de ministerraad, aangevoerd door een premier. Een nieuwe grondwet, die voorzag in een presidentieel stelsel, werd in mei 1996 per referendum goedgekeurd.

4. Economie
Niger heeft het inkomen per hoofd van de bevolking gestaag zien dalen tot $ 230 in 1994. In de jaren 1979-1981 leek de situatie zich dankzij de uraniumwinning en de overheidsinvesteringen te verbeteren, maar in de jaren daarna daalde het inkomen opnieuw, onder meer door aanhoudende droogte en de daling van de prijs van uranium. Bezuiningen en hervormingen die het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank afdwongen, resulteerden in de ontmanteling van veel staatsbedrijven en meer marktgerichtheid.
Landbouw is de kern van de economie (39% van het bnp), 95% van de bevolking is afhankelijk van deze sector. Het belangrijkste probleem in de landbouw is gebrek aan water. Alleen het zuiden is geschikt voor akkerbouw: gierst, sorghum; katoen en grondnoten als handelsgewassen. In 1981 bereikte Niger voor even zelfvoorziening op voedselgebied. De droogte maakte importen echter weer noodzakelijk. De teelt van handelsgewassen liep terug door de droogte èn omdat veel boeren overstapten op andere producten, met nadelige gevolgen voor de handelsbalans. Niger is een van de belangrijkste vee en vlees exporterende landen van West-Afrika. Watergebrek is ook voor de veehouderij een groot probleem. Visvangst vindt plaats in het Tsjaadmeer en de rivier de Niger. De industriële productie is beperkt tot enkele bedrijven die hoofdzakelijk agrarische producten verwerken. In 1971 is begonnen met de exploitatie van rijke uraanvoorraden in het Aïrgebergte. Na een piek van 13% van het bnp in 1980 zakten de opbrengsten van de mijnbouw door ontwikkelingen op de wereldmarkt tot 5% bnp in 1992. De bewezen uraniumreserves bedragen ca. 210!000 ton. De maatschappij SOMAÏR, met Franse, Duitse en Italiaanse belangen, exploiteert de mijnen. Recentelijk heeft de staat een belang van 33% in het bedrijf verworven. Niger is de vijfde producent van uranium in de wereld. Andere delfstoffen zijn zout, tinerts, zink, koper, magnesium, goud en steenkool. De elektriciteitsproductie vindt alleen plaats in olie- en kolengestookte centrales. Ongeveer de helft van de nationale energieconsumptie moet worden ingevoerd uit Nigeria. Er zijn plannen voor de bouw van een waterkrachtcentrale in de Niger bij Niamey en uitbreiding van bestaande centrales om de importafhankelijkheid te verminderen.
Niger heeft een negatieve handelsbalans. Belangrijke uitvoerproducten zijn uraan, vee en veeteeltproducten, aardnoten en katoen. Ingevoerd worden aardolieproducten, machines, auto's, staal, suiker en katoenen weefsels. Een groot deel van de handel met Nigeria (vooral vee) wordt niet geregistreerd, met als gevolg een groot verlies aan douanerechten. De belangrijkste handelspartners zijn Frankrijk, Nigeria, de Verenigde Staten en Japan. De meeste bilaterale hulp komt van Frankrijk en andere EG-landen. Japan geeft veel hulp bij de verbetering van de infrastructuur.
Ontwikkelingsplannen richten zich vooral op de infrastructuur. Ook wordt aandacht geschonken aan maatregelen tegen de verwoestijning. Niger is lid van de West-Afrikaanse monetaire overeenkomst. Belangrijkste bank is de Banque Centrale des États de l'Ouest.
Niger heeft geen spoorwegen; er zijn wel plannen voor een spoorverbinding tussen Niamey en Parakou als aansluiting op de spoorlijn naar de havenstad Cotonou in Benin. Cotonou is de belangrijkste buitenlandse haven voor Niger. Het wegennet is ongeveer 10!000 km lang, waarvan 30% verhard is. De Nigerrivier is gedurende zeven maanden van het jaar bevaarbaar tussen Niamey en Gaya (300 km). Niger heeft in Niamey en Agadez internationale luchthavens en neemt deel in de internationale luchtvaartmaatschappij Air Afrique. Trans-Niger verzorgt binnenlandse vluchten.

5. Geschiedenis
In 1904 werd Niger een deel van de Franse kolonie Haut-Sénégal-Niger, in 1910 werd het daaruit losgemaakt en in 1927 kreeg het zijn definitieve vorm in Frans West-Afrika. Na op 18 dec. 1958 zelfbestuur te hebben gekregen en voor het behoud van de banden met Frankrijk te hebben gestemd, werd het land op 3 aug. 1960 een onafhankelijke republiek. De in 1958 aan het bewind gekomen premier Diori Hamani- zie foto werd in nov. 1960 tot president gekozen. De oppositiepartij, de Sawaba, die in 1958 voor directe afscheiding van Frankrijk had geijverd, werd verboden; verscheidene leiders weken uit naar Mali. In 1965 en 1970 werd Diori Hamani voor vijf jaar als president herkozen; zijn partij, de Parti Progressiste Nigérien, behaalde in beide verkiezingen alle parlementszetels. Onder meer als gevolg van de droogte en de daaruit voortvloeiende voedselcrisis in de eerste helft van de jaren zeventig ontstonden spanningen. Op 15 april 1974 ondernam de stafchef van het leger, Seyni Kountché, een geslaagde staatsgreep. Hij schortte de grondwet op, ontbond de nationale vergadering en verbood iedere politieke activiteit. Als voorzitter van een Opperste Militaire Raad vormde hij een kabinet dat uit louter jonge militairen bestond. Kountché regeerde met harde hand. Pogingen zijn regime omver te werpen mislukten. Toen hij in 1987 stierf werd hij opgevolgd door de chef-staf van het leger, brigadier Ali Saibou. In 1986 stelde een speciale commissie een Nationaal Handvest voor een nieuwe grondwet op, dat in 1989 werd aangenomen. Op basis hiervan werd in 1991 een Nationale Conferentie gehouden, waarop een regering onder Amadou Cheiffou werd gevormd die het land gedurende een overgangsperiode van 15 maanden moest voorbereiden op de invoering van een democratisch (meerpartijen)stelsel. De rol van generaal Saibou werd daarbij beperkt tot een louter symbolische. Bij een referendum in 1992 werd de nieuwe grondwet aangenomen, die voorziet in een meerpartijenstelsel. In febr. 1993 werden voor het eerst sinds 1960 vrije verkiezingen gehouden. Deze werden gewonnen door de AFC, een coalitie van negen oppositiepartijen. De presidentsverkiezingen in maart 1993 won Mahame Ousmane van de AFC.
In het noorden bleven de Toeareg zich tegen de diverse regeringen verzetten. Een in 1993 met de politieke arm van de beweging FLAA gesloten bestand werd echter niet door de militaire tak ervan erkend.
Bij de vervroegde verkiezingen van jan. 1995 behaalde de voormalige eenheidspartij MNSD 43 van de 83 zetels in het parlement; de verzamelde oppositiepartijen die president Ousmane steunden behaalden 40 zetels. Premier Amadou stelde een kabinet samen waarin de partijen die de president steunden, niet waren vertegenwoordigd.
Een militaire staatsgreep maakte in jan. 1996 een einde aan de machtsstrijd tussen president Ousmane en premier Amadou. Luitenant-kolonel Ibrahim Baré Mainassara - zie foto - stelde de grondwet buiten werking, ontbond de politieke partijen en kondigde de noodtoestand af. Hij beloofde een snelle terugkeer naar een democratisch bestuur.
De presidentsverkiezingen van juli 1996 eindigden in een chaos. Mainassara had alle andere kandidaten onder huisarrest laten plaatsen en verklaarde zich tot overwinnaar in de eerste ronde. Uit protest tegen deze gang van zaken schortten de Verenigde Staten hun hulp op. De parlementsverkiezingen van nov. werden door alle belangrijke oppositiepartijen geboycot.

 
   

Poolgebieden



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009