header vogels

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Papegaaien

 
   
  Papegaaien (v. Arab. babagha), de familie Psittacidae uit de orde Psittaciformes van de Vogels. Algemene kenmerken zijn een grote kop, korte hals en een sterk gekromde haaksnavel. De grootte varieert van 8–12 cm (spechtpapegaaien) tot ca. 1 m (hyacintara). De lichaamsvorm varieert van plomp tot slank. De poten hebben grijptenen, dwz. dat de tweede en de derde teen naar voren wijzen en de eerste en vierde naar achteren. Daardoor zijn zij gemakkelijk in staat te klimmen en voorwerpen vast te houden. Om de neusgaten ligt een washuid, soms bevederd. Papegaaien hebben ook nog tussen de ver uiteenstaande veren poederdons. Het verspreidingsgebied van de Papegaaien strekt zich uit over alle tropische landen, zowel van het zuidelijk halfrond als van het noordelijk halfrond. Zij komen echter niet voor in het zuiden van Afrika en op sommige eilanden in de Grote Oceaan; in Europa evenmin. Papegaaien worden van oudsher door de mens in gevangenschap gehouden, hoewel zij nooit echt gedomesticeerd zijn. In Nederland worden vele soorten papegaaien tot de beschermde soorten gerekend.

Soorten en verspreiding
1. Nestorpapegaaien
Nestorpapegaaien (Nestorinae) lijken op enige afstand op kraaien, vooral ook door het donkere verenkleed. Zij komen voor in Nieuw-Zeeland. Van de drie soorten is er één uitgestorven, nl. de dunbeknestorpapegaai (Nestor productus). De zeldzame kaka (N. meridionalis), totale lengte 50 cm, is een bosbewoner. De kea (N. notabilis), 45–48 cm, komt nog talrijk voor in de bergen van het Zuideiland. Kea's zijn polygaam levende, op de grond broedende papegaaien. De wijfjes broeden alleen en worden door het mannetje gevoederd.
2. Borstelkoppapegaaien
Borstelkoppapegaaien (Psittrichasinae), een onderfamilie met maar één vertegenwoordiger, de borstelkoppapegaai (Psittrichas fulgidus), 50 cm, een zeldzame vogel van Nieuw-Guinea, die zo genoemd wordt wegens de borstelachtige nekveren. De soort leeft in de bergwouden en haar voedsel bestaat uit jonge scheuten, knoppen en vruchten.
3. Kaketoes of Kakatoes
Kaketoes of Kakatoes (Cacatuinae) zijn de grootste papegaaien uit het Indo- Australische gebied. Zij hebben een opmerkelijke kuif van lange puntige veren, die zij kunnen opzetten of laten zakken. Er zijn 17 soorten. De grootste soort is de zwarte kaketoe (Probosciger aterrimus), 80 cm, voorkomend in Noord-Australië en Nieuw-Guinea. De soort is uitgerust met een grote gekromde snavel met scherpe punt, waarmee de hardste noten gekraakt kunnen worden. Andere soorten zijn de grote geelkuifkaketoe (Cacatua galerita), 45 cm, uit Australië en Nieuw-Guinea, en de roze gekleurde incakaketoe (Cacatua leadbeateri), 38 cm, uit Australië. De helmkaketoe (Callocephalon fimbriatum), 35 cm, heeft een gespecialiseerde voedingswijze. Hij voedt zich met de harde, kleine zaden van twee eucalyptussoorten.
4. Spechtpapegaaien
Spechtpapegaaien (Micropsittinae) zijn de dwergen onder de Papegaaien. Van deze vogeltjes is nog maar weinig bekend. Zij leven op Nieuw-Guinea en omliggende eilanden. Evenals de meeste papegaaien zijn ook deze vogeltjes (8–12 cm) holenbroeders. Zo maakt het roodborstspechtpapegaaitje (Micropsitta keiensis) voor zijn nest een holte in een termietennest. Het roodkopspechtpapegaaitje (M. bruijnii) van Nieuw-Guinea is groen met geelbruine, gele en blauwe tekening.
5. Lori's
Lori's (Trichoglossinae) zijn van alle papegaaien het bontst gekleurd. De kleuren zijn felgroen, blauw, rood en geel. Zij hebben een tong die aan de punt voorzien is van penseelachtige franje (geslachtengroep penseeltonglori's), waarmee ze boomsappen, zachte vruchten en honing oplikken. Zij knijpen met hun snavel de bloemen uit. Er zijn veertien geslachten, met 61 soorten, waarvan verschillende in volières worden gehouden en vrij tam kunnen worden. Een van de bekendste is de prachtig gekleurde ondersoort lori van de Blauwe Bergen (Trichoglossus haematodus moluccanus), 25–28 cm, uit Indonesië en Australië ten oosten van Vanuatu.
6. Uilpapegaaien
Uilpapegaaien (Strigopinae), een onderfamilie met maar één vertegenwoordiger, de uilpapegaai of kakapo (Strigops habroptilus), 60 cm. De soort heeft zachte veren en om de snavel borstelige aangezichtsveren, die aan de ‘sluier’ van een uil doen denken. De uilpapegaai wordt met uitsterven bedreigd. Hij komt voor in moeilijk te bereiken bergwouden van het Zuideiland van Nieuw-Zeeland. Hij kan vrijwel niet vliegen, klimt de bomen in en daalt dan weer met een glijvlucht.
7. Echte papegaaien
Echte papegaaien (Psittacinae), hiertoe behoren o.a. de karakiri's van Nieuw-Zeeland, meest overwegend groen gekleurde kleinere papegaaiachtigen. Meer bekend zijn vooral de parkieten, met de grasparkiet als meest bekende soort. Een bekende papegaaiensoort uit Afrika is de grijze roodstaart(papegaai) of jako (Psittacus erithacus), 33 cm, een van de papegaaien die het best leren spreken en als zodanig al bij de Grieken en Romeinen bekend stond.
In Zuid-Amerika leven de Amazonepapegaaien, met bijv. de dubbele geelkopamazone (Amazone ochrocephala), 38 cm, en de blauwvoorhoofdamazone (A. aestiva), 35–41 cm. Amazonepapegaaien zijn meestal gedrongen, groene papegaaien, vaak met blauwe, gele of rode tekening. De grootste papegaaien zijn de bonte arasoorten. De grootste is de blauwe of hyacintara (Anodorhynchus hyacinthus), tot 98 cm, geheel blauw met een smalle, kale ring om het oog en een kale plek aan de ondersnavel. Een andere is de macao, rode ara of arakanga (Ara macao), tot 90 cm. Alle arasoorten leven in het oerwoud van Zuid-Amerika.

Papegaaien komen alleen in de warmere gebieden van de aarde voor. Je treft ze aan in Zuid- en Midden-Amerika, Australië, Azië en Afrika. Het zijn sociale dieren. Hun verenkleed is meestal bont gekleurd. Ze hebben allemaal een gebogen haaksnavel. De bovensnavel kan bewegen en is verbonden met de schedel, de ondersnavel kan heen en weer worden bewogen. Papegaaien zijn planteneters en de snavel is dan ook zeer geschikt om zaden te kraken en om planten fijn te malen.
Daarnaast eet hij ook vruchten, nectar en noten. De dikke gespierde tong speelt een belangrijke rol bij de voedselopname.
De vogels leven vooral in bomen. Omdat ze goed moeten kunnen klimmen hebben ze krachtige poten. De middelste twee tenen wijzen naar voren en de buitenste twee naar achteren. Bij het klimmen maken ze ook gebruik van hun snavel.
Papegaaien doen de mens verbaasd staan door hun opmerkingsgave en hun leervermogen. In gevangenschap zijn ze in staat om geluiden, woorden of korte zinnen na te bootsen. Omdat het zeer sociale dieren zijn en ze in de vrije natuur meestal in groepen leven moet men papegaaien eigenlijk niet alleen houden.
Tot de papegaaien behoren lori's, kakatoe's en echte papegaaien. Ook de grasparkiet, die bij ons veel als huisdier wordt gehouden, behoort tot de papegaaien. Een precieze systematiek ontbreekt
In de vrije natuur broeden bijna alle papegaaien in boomholten. De vrouwtjes bebroeden de eieren alleen. Als de jongen uit het ei zijn gekropen worden ze door beide ouders gevoed. Ze braken het zacht gemaakte voedsel uit en voeren dit aan de jongen.
 
   

Footer worldwidebase



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009