header_science

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Punische oorlogen

 

De Romeinen klik hier

 

Punische Oorlogen, de drie grote oorlogen in de oudheid die Rome met Carthago voerde om de hegemonie in de Middellandse Zee en de wereld daaromheen. Zij vonden hun oorzaak in de spanning tussen de twee grote machten, die in economisch en politiek opzicht op elkaar botsten.

Eerste Punische Oorlog (264Ė241 v.C.). Deze begon om SiciliŽ, waar de stad Messana (Messina), sedert 289 v.C. in handen van de Mamertijnen, in 264 belegerd werd door HiŽro II van Syracuse. Nadat deze door ingrijpen van een Carthaags flottielje, dat de Mamertijnen hulp had aangeboden, van verder beleg had moeten afzien, wendden de Mamertijnen zich tot Rome om steun bij hun pogingen de Carthagers te verdrijven. Na aarzelingen, zowel in de Senaat als in de Comitia, werd door Rome een kleine bezettingsmacht naar Messana gezonden, die bij aankomst de Carthagers op de vlucht joeg. Het op zichzelf vrij onbetekenende incident om Messana werd door beide mogendheden aangegrepen om een oorlog te beginnen; geen van beide toonde althans neiging tot onderhandelingen.

Aanvankelijk schenen de Carthagers wel te varen bij een bondgenootschap met Hiero, maar de Romeinen slaagden erin enerzijds een wig te drijven in de Carthaags-Syracusaanse troepen, anderzijds Hiero over te halen tot een overeenkomst (263), wat hun o.a. Syracuse als basis voor de Romeinse vloot opleverde. Na het met succes gevoerde beleg van het door de Carthagers als basis gebruikte Agrigentum, waarbij de Carthagers een zware nederlaag leden, besloten de Romeinen het gehele eiland SiciliŽ te veroveren. De Romeinen, ter zee inferieur aan de Carthagers, gingen naar het model van een gestrande Punische galei schepen bouwen die zij van enterhaken voorzagen.

Daarmee behaalden zij onder de consul C. Duillius hun eerste overwinning bij Mylae (260); in 256 v.C. volgde een tweede overwinning bij Kaap Ecnomus. De consul Atilius Regulus voerde vervolgens een landing in Afrika uit, maar het jaar daarop werd zijn leger verslagen bij Carthago. Met wisselende kans woedde de oorlog daarna weer op SiciliŽ. De proconsul Caecilius Metellus behaalde een zege te Panormus (Palermo) in 250 v.C., maar in 249 versloeg Adherbal de Romeinse vloot bij Drepanum. Lange tijd hield Hamilcar Barcas de Romeinse troepen in bedwang bij Lilybaeum, maar door de overwinning van admiraal Lutatius Catulus op Hanno bij de Aegatische Eilanden in 241 v.C. kwam een einde aan de oorlog. Het Carthaagse deel van SiciliŽ werd als eerste provincie bij Rome ingelijfd.

Tweede Punische Oorlog (218Ė201 v.C.). De aanleiding hiertoe vormde de inneming van Saguntum (thans Sagunto) door de Carthaagse veldheer Hannibal, die de Romeinen zware nederlagen wist toe te brengen op het Italisch schiereiland (Trebia, 218; Trasimeense Meer, 217; Cannae, 216) en die zelfs tot de muren van Rome kwam. Na 211 werd hij steeds verder teruggedreven (zie voor het oorlogsverloop Hannibal). Buiten ItaliŽ boekten de Romeinen successen. Scipio, die naar Spanje was gestuurd om tegen Hasdrubal en Mago, de broers van Hannibal, te strijden, maakte in 206 v.C. dit land tot een Romeinse provincie. Mede doordat Rome de zee beheerste, ontving Hannibal ten slotte geen versterking meer uit Carthago. De Romeinen verplaatsten in 204 v.C. de oorlog naar Afrika. Scipio landde met een leger nabij Utica, sloot een verbond met Massinissa, koning der NumidiŽrs, en sloeg het beleg voor Carthago. In allerijl werden Mago, die zich toen in LiguriŽ bevond, en Hannibal teruggeroepen om het vaderland te redden. In 202 v.C. werd bij Zama de beslissende slag geleverd. De Carthagers moesten een zware schatting betalen, hun vloot uitleveren en zich verplichten geen oorlog meer te voeren zonder de toestemming van Rome.

Derde Punische Oorlog (149Ė146 v.C.). Deze ontstond uit het wantrouwen van de Romeinen tegenover Carthago, dat zich van zijn verliezen herstelde. In Rome heerste de opvatting dat Carthago ter wille van de eigen veiligheid geheel vernietigd moest worden. Met name Cato de Oudere bleef hierop in de Senaat hardnekkig aandringen ("ceterum censeo Carthaginem esse delendam"). Een aanleiding tot oorlog vonden de Romeinen, toen de Carthagers zich te weer gingen stellen tegen Massinissa van NumidiŽ, die hen voortdurend bestookte. De Romeinse Senaat beschuldigde Carthago ervan het vredesverdrag met Rome te hebben geschonden. De Carthagers leverden hun vloot en wapens nog uit om aan de eisen van de Romeinen te voldoen, maar daarop besliste de Senaat dat de Carthagers hun stad moesten afbreken om haar op 15 km van de kust weer op te bouwen. Het niet inwilligen van dit onmenselijke bevel leidde tot het driejarig beleg en de volledige verwoesting van Carthago in 146 v.C. door Scipio Aemilianus. Het gebied werd geconstitueerd tot een Romeinse provincie, Africa.
 

 

De Romeinen klik hier

 

Footer worldwidebase



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009