Het aardbeidikkopje of de aardbeivlinder komt verspreid voor in grote delen van Europa en Azië tot in Mongolië. Vrijwel overal echter nemen de aantallen aardbeivlinders af. Dit dikkopje houdt zich graag op langs bosranden, waar hij opvalt door zijn snelle vlucht, die regelmatig onderbroken wordt om even op de grond te rusten. De vlinder drinkt regelmatig nectar uit bloemen van de wilde aardbei, zenegroen en ganzerik. De rupsen van deze aarbeidvlinder eten de bladeren van diezelfde plantensoorten. Wanneer de rups volgroeid is, maakt hij een losmazige cocon, waarin hij overwintert. Het komt regelmatig voor dat een pop voor een tweede keer overwintert. Er is jaarlijks dan ook maar één generatie.