Natuur worldwidebase

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Structuur en vruchtbaarheid

 

andere leefgebieden : klik hier

 

algemeen >>

structuur en vruchtbaarheid >>

diversiteit van planten en dieren >>

bewoners van het regenwoud >>

het belang van tropische regenwouden >>

belang van de inheemse bevolking >>

de toekomst van de tropische regenwouden >>

onderzoek naar een verantwoorde houtwinning >>

onderzoek naar het economisch gebruik van medicinale planten >>

de toekomst van de bewoners >>

verklaring van enkele termen >>

Tropische regenwouden hebben tenminste 5 lagen en hebben zich zo aan hun omgeving aangepast dat ze kunnen overleven op een voedselarme bodem.

De bomengroei is weelderig. De hoogste bomen en bomen die als het ware een aaneengesloten gewelf vormen kunnen lengtes bereiken van 35 tot 70 meter. Na deze twee lagen zijn er lagere bomen die opnieuw een aaneengesloten lager gewelf vormen. Hierna komen de struiken en kruiden. Op grond niveau dringt maar 1% van het zonlicht en geen wind door. Hierdoor groeien op de bodem weinig planten en ziet het grondniveau van het regenwouden er open en opgeruimd uit.

Slechts waar het zonlicht de bodem kan bereiken, een open plek, of langs een rivier: is wel een hakmes nodig, om een weg te banen. In Nederland worden bomen preventief gekapt, maar in een wild oerwoud kan je beter dekking zoeken als het stormt. Dan vallen dikke takken naar beneden, en regelmatig valt er een hele boom om, die van ouderdom is gestorven. Via een domino-effect, en omdat bomen verbonden zijn met lianen, ontstaat er dan een vrij grote open plek. Er zijn echter talloze planten wiens zaden al lagen te wachten op zo'n gebeurtenis, en onmiddellijk groeit zo'n open plek weer dicht met vaak stekelige struiken (zoals in Nederland de Braam), die dan weer kleine snelgroeiende bomen een kans geven. Een voorbeeld van die laatste is de Bos-Papaja. Dit is een familielid van onze Brandnetel. De Bos-Papaja steekt echter niet zelf, maar heeft hiervoor mieren ingehuurd. Die mieren beschermen de boom dus tegen planteneters, en in ruil mogen ze niet alleen in de holle stam wonen, maar krijgen ze zelfs voedsel uit de bruine klieren, onderaan de basis van de bladsteel.

De meeste plantensoorten komen het hele jaar voor en hebben ellips- vormige bladeren waarvan vele spits toelopen om het water snel te kunnen afvoeren. Hierdoor wordt de groei van korstmossen en algen geremd. De stammen zijn meestal licht van kleur, recht en verticaal gesteund door grote wortels die als steunberen fungeren om de bomen stevig te laten staan in de dunne ondergrond. De schors van de bomen is glad en hier en daar bedekt met korstmossen. Lianen lange grote houtachtige klimstruiken zijn overal evenals epifyten (planten die op bomen groeien maar niet parasiteren). De boom heeft er verder geen last van hij dient alleen als zitplaats.

Bomen doen er in de regel overigens 50 jaar over om volwassen te worden.

Eens dacht men dat de bodem van de tropische regenwouden ongelofelijk vruchtbaar zou zijn. In feite wordt het organisch materiaal op de bodem door de overvloedige regenval er snel weer uitgewassen. Hierdoor blijft de vruchtbare organische laag op de bodem dun en is snel verdwenen wanneer het regenwoud door hout kap verdwijnt. De tropische regenwouden worden wel eens vergeleken met een uitzonderlijk levend organisme dat gebouwd is op een woestijn.

De bomen hebben zich aan deze situatie aangepast door dichte en grote netwerken van wortels die wel honderd meter lang kunnen worden en mycorrhizae( een wortelzwam en micro-organisme) die vallende bladeren en planten snel afbreekt en recyclet naar de bomen tot wel 60 keer sneller dan in de noordelijke naaldwouden. De bomen houden de humus door hun lange wortelstelsels bij elkaar. En voorkomen zo erosie.
 
 
   

Poolgebieden



uw eigen startpagina


copyright WorldwideBase 2005-2009