Natuur worldwidebase

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Rioolstelsel

 
   
Onder rioolstelsel (riool v. Fr. rigole = greppel) verstaan we het stelsel van ondergrondse buizen voor het op snelle en economische wijze afvoeren van afvalwater en/of regenwater. Aanvankelijk loosde de riolering direct op oppervlaktewater. Door tussenschakeling van een sceptictank, waarin door gisting een groot deel van de in het afvalwater aanwezige organische materialen wordt afgebroken, werd een verbetering bereikt in de kwaliteit van het te lozen water. Inmiddels zijn in West-Europa de rioleringen van woningen en andere gebouwen aangesloten op openbare rioolstelsels, die vrijwel overal aansluiting geven op rioolwaterzuiveringsinstallaties.



Geschiedenis
Uit opgravingen in de Indus-vallei is gebleken dat steden uit ca. 2500 v.C. reeds waren voorzien van riolering. Ook van oude Assyrische, Egyptische en Minoïsche culturen zijn overblijfselen gevonden van rioolstelsels. In het oude Rome kwam een onderaards ontwateringskanaal (cloaca) voor, waarvan de cloaca maxima enorme afmetingen had; uit dezelfde tijd heeft men ook in Keulen en Trier resten van riolering aangetroffen. Uit de middeleeuwen zijn in West-Europa weinig sporen gevonden van rioolstelsels. Een uitzondering is o.a. het uit de 12de eeuw daterende klooster te Canterbury in Engeland, dat niet alleen een eigen riolering had, maar ook een waterleidingnet met watertoren. Pas in de loop van de 19de eeuw werden in grote steden als Hamburg, Berlijn, Parijs en Londen op grote schaal centrale rioolstelsels ontworpen en aangelegd.
Rioleringstelsels zijn vaak van oude makelij. Verschillende materialen hebben het door wijziging van de chemische samenstelling van het rioolwater laten afweten (zie ook rioolgas). Beton, gebakken klei en kunststoffen zijn de aangewezen materialen voor rioleringstelsels. Geavanceerde controlesystemen (veelal met videocamera's) zijn ontwikkeld voor ondergrondse controle. Daarnaast zijn technieken ontwikkeld om rioleringstelsels ondergronds te repareren.

Indeling
Men onderscheidt gemengde en gescheiden rioolstelsels.
Bij het gemengde stelsel worden huishoudelijk en/of industrieel afvalwater – de zgn. droogweerafvoer (DWA) – en hemelwater gezamenlijk afgevoerd; het hemelwater van daken en straten wordt via hemelwaterafvoeren geleid naar de straatriolering, die is aangesloten op neven- en hoofdriolen die gewoonlijk samenkomen bij een rioolgemaal, dat het water via persleidingen verder transporteert naar een rioolwaterzuiveringsinstallatie. De hoeveelheid en de hoedanigheid van het bij de zuiveringsinstallatie aangevoerde rioolwater kan bij dit stelsel, afhankelijk van de hoeveelheid neerslag, zeer sterk variëren. Voor het verwerken van piekbelastingen is het gemengde rioolstelsel voorzien van zgn. nooduitlaten op open water (plantsoenvijvers, sloten, enz.).
Het gescheiden stelsel bestaat uit twee van elkaar gescheiden buizensystemen: één voor het huishoudelijk en/of industrieel afvalwater (vuilwaterriolen) en een voor het hemelwater (hemelwaterriolen). De vuilwaterriolen lozen het afvalwater (DWA) op dezelfde wijze als bij het gemengde stelsel; de hemelwaterriolen voeren het water van daken en bestrating via een eigen leidingstelsel rechtstreeks af naar het open oppervlaktewater. Hoewel het gescheiden stelsel door het dubbele buizennet vaak hogere kosten vraagt bij aanleg en onderhoud, kan het voordelen hebben ten opzichte van het gemengde stelsel. Door het afzonderlijk afvoeren van het hemelwater is de DWA min of meer constant, wat de zuivering vereenvoudigt. Tevens komt er niet door afvalwater verontreinigd water in open water terecht.
Om in de bebouwde omgeving hinder door rioolgassen te voorkomen worden op geschikte punten op de riolering ontluchtingsbuizen aangesloten die boven de daken van de bebouwing uitmonden.
 
   

Poolgebieden



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009