header_science

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Staatsinstellingen

 

De Romeinen klik hier

 

De staatsinstellingen berustten in de Republiek op de magistratuur, de Senaat en de volksvergaderingen. De magistratuur was gesplitst in een hogere magistratuur (de dragers van het imperium, d.i. de voortzetting van de oude koningsmacht: dictator, consul, praetor) en een lagere (de dragers van potestas: censor, aedilis, quaestor, tribunus). Deze ambten, ook dat van de volkstribuun, hadden een duidelijk aristocratische signatuur; in feite kwam alleen een lid van de regentenoligarchie voor verkiezing in aanmerking. Slechts sporadisch werd een lid van de equites (de ridderstand) benoemd, een zgn. homo novus.

De Senaat, oorspronkelijk de adviesraad van de koning, was in de Republiek het machtigste lichaam. Een senatus consultum, in theorie een advies aan de magistraten, was in feite een bevel. Door zijn samenstelling en bevoegdheden had de Senaat een grote stabiliteit. Pas de Gracchen (enkele vroegere uitzonderingen daargelaten) en de latere voormannen in de burgeroorlogen durfden de macht van de Senaat te trotseren en hun voorstellen rechtstreeks aan de volksvergaderingen voor te leggen.

Bij de volksvergaderingen onderscheidde men de comitia centuriata, oorspronkelijk de krijgsvergadering, waar de hoge magistraten werden gekozen, en de comitia tributa of concilium plebis (naar tribus ingedeeld), die steeds meer een wetgevende bevoegdheid kreeg. In de comitia centuriata domineerden de meervermogenden; in de comitia tributa hadden de burgers in theorie gelijke stem, maar domineerden de cliëntes van de oligarchie uit de hoofdstad. Polybius en andere geschiedschrijvers hebben betoogd dat Rome zijn kracht ontleende aan zijn ‘gemengde’ constitutie, maar het overwegend aristocratische element blijkt duidelijk.

De formele soevereiniteit van het Romeinse volk als geheel (populus Romanus) bleef grotendeels dode letter. Het Romeins burgerrecht werd na de Bondgenotenoorlog (90–89 v.C.) ook verleend aan de volken die zich vrijwillig hadden overgegeven, waardoor zij formeel geďncorporeerd werden, een feitelijk begin van de groei van het Romeinse Rijk. Nieuwe burgers werden geregistreerd in een van de 35 tribus, de (kies)districten van Rome. De keizers lieten tot ca. 300 n.C. de staatsinstellingen formeel intact (zie princeps).
 

 

De Romeinen klik hier

 

Footer worldwidebase



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009