header vlinders

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Satyridae

 
   
 

 

De vlinders die behoren tot de familie van de Satyridae of zandoogjes, zijn in de regel onopvallend en bruin van kleur. Aan de onderkant van de vleugels hebben ze de cirkelvormige oogvlekjes, waaraan ze hun familienaam te danken hebben. Deze beschrijving gaat op voor vrijwel alle bijna drieduizend leden van de zandoogjesfamilie.
Alleen in tropische delen van Zuid-Amerika vliegen wat uitbundiger gekleurde exemplaren van deze familie rond. Het is niet altijd eenvoudig om een vlinder uit deze familie van de juiste soortnaam te voorzien. Dat gaat bijvoorbeeld op voor de vlinders die behoren tot het geslacht Erebia. Deze komen met name in bergachtige gebieden van Europa en AziŽ voor in een zeer groot aantal sterk op elkaar lijkende soorten.
Zeer veel vlinders zijn te vinden op rottende vruchten en ze schijnen met het spa ook schimmels op te nemen. Honingdauw is ook een belangrijke bron van voedsel. Voor tal van vlinders staat nectar veel minder in de belangstelling. De meeste soorten vliegen dicht bij de grond en gaan graag zitten op een door de zon beschenen plekje. De waardplant van een zandoogje is vrijwel altijd een plant die behoort tot de grassen. Sommige vlindervrouwtjes zetten de eitjes niet echt af op planten, maar vliegen boven een graspol en laten de eieren vallen. Uit de bolvormige eitjes, die van smalle lengtegroefjes voorzien kunnen zijn, kruipen de rupsen, waaraan de gevorkte staart opvalt. Ze zijn glad of voorzien van vele kleine ronde uitsteeksels en niet uitbundig gekleurd. De rupsen groeien uiterst langzaam, een groeiperiode van vier tot zes maanden is geen uitzondering. Dat is een gevolg van het moeilijk verteerbaar zijn van de grassen. De gehele ontwikkeling van ei tot vlinder kan bij sommige soorten wel twee jaar in beslag nemen. De grassen en bamboes waar de rupsen van eten, zijn planten die geen gifstoffen bevatten. De rupsen en vlinders zijn dan ook allemaal eetbaar voor vogels en andere insecteneters.
Poppen van sommige Europese soorten, zoals de heivlinder, hebben een veilig plekje onder de grond. Daar weten ze de zomer door te komen zonder dat ze het risico lopen uit te drogen. Een dergelijke plaats voor een pop komt bij een dagvlinder uiterst zelden voor.
 
   

Footer worldwidebase



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009