Ongeveer 1730 jaar na Christus

Zeevaarders kunnen navigeren door de hoogte van de zon te bepalen. Eenvoudige manieren om dit te doen zijn onnauwkeurig, en recht in de zon kijken kan de ogen beschadigen. Rond 1730 vonden John Hadley in Engeland en Thomas Godfrey in Noord-Amerika allebei een betere methode : kijken naar een weerkaatsing van de zon in een beweegbare spiegel. De instrumenten die ze uitvonden, werden octanten genoemd, omdat de spiegel over een achtste van een cirkel kon zwaaien. Een latere versie, de sextant, was nog nauwkeuriger.