Ongeveer 5.000 jaar voor Christus

Graankorrels zijn moeilijk verteerbaar, tenzij ze gemalen zijn. De mensen deden dit aanvankelijk door er met stenen op te slaan. Daarna gebruikten ze twee stenen, één op de grond en de andere in de hand. Het meel was voedingrijker dan de hele graankorrel en er kon brood van gemaakt worden. Deze slijpsteen wordt soms een zadelvijzel genoemd, omdat de onderste steen door het gebruik de vorm van een zadel krijgt.