Teak (Eng., via Port. teca v. Malabaars tèkka), is het hout van Tectona grandis (IJzerhardfamilie). Naar gelang van het gebied van herkomst spreekt men in de internationale handel van Birma- (ook Moulmein of Rangoon) teak, Siam- (of Bangkok) teak, Laosteak, alsmede van Javateak of djati. Wegens zijn gunstige eigenschappen (o.a. hoge duurzaamheid, het weinig onderhevig zijn aan trekken en werken) staat teakhout bekend als een van de beste houtsoorten ter wereld. Vers gekapt kernhout is groenachtig geelbruin; bij blootstelling aan licht verdwijnt de groenachtige kleur en wordt het hout goudbruin. Overigens kunnen in één partij teakhout grote kleurverschillen voorkomen: van lichtgoudbruin tot donkerbruin, al of niet met donkere aderen, strepen of vlekken. De nerf van het hout is vrij grof; de draad is gewoonlijk recht, maar kan ook wel eens golvend en onregelmatig zijn. Het hout bevat olieachtige stoffen, waardoor het enigszins vettig aanvoelt. De geur van teakhout is typisch leerachtig.
Teak is zeer moeilijk te bewerken; afhankelijk van het kalk- en kiezelgehalte echter stompen de gereedschappen meer of minder vlug af. Het hout is goed te draaien, steken en snijden; het kan vrij goed gespijkerd en geschroefd worden. De gemiddelde volumieke massa bedraagt 630–670 kg/m3. Teak kan voor zeer vele doeleinden, zowel binnens- als buitenshuis, worden toegepast, o.a. voor meubelen, betimmeringen, parketvloeren, kozijnen, ramen, deuren, aanrechtbladen, zuurkasten, laboratoriumtafels, in de jacht- en scheepsbouw en in de zuivelindustrie. Het hout is in hoge mate bestand tegen aantasting door chemicaliën.
Ten onrechte worden als teak aangeduid: afroteak (= afrormosia) en Borneoteak (= bangkirai).