|
Tetralogie van
Fallot (aangeboren)
Algemeen
Toen de arts Fallot de naar hem genoemde hartafwijking
voor het eerst beschreef, dacht hij dat deze patiënten
vier hartproblemen tegelijkertijd hadden. Vandaar dat de
hartafwijking 'Tetralogie' (tetra is Grieks voor 4)
wordt genoemd.
Bij de Tetralogie komt het tussenschot tussen de
slagaders niet goed in het midden terecht: de aorta is
te groot en de longslagader te klein.
Door de scheefstand ontmoeten de tussenschotten
elkaar niet en kunnen dus niet vastgroeien.
De gevolgen daarvan zijn:
- de aorta staat scheef boven het tussenschot.
- er blijft een gat in het schot tussen de kamers.
- de longslagader is te klein en de uitstroom van de
rechterkamer vernauwd.
- doordat de rechterkamer harder moet persen om het
bloed in de longslagader te krijgen, krijgt deze na
verloop van tijd een dikkere spierwand.
Deze vier onderdelen van de hartafwijking staan nog
steeds bekend onder de naam Tetralogie van Fallot.
Klachten
De klachten bij kinderen met een tetralogie van Fallot
variëren van heel weinig tot heel ernstig. De klachten
van deze aangeboren afwijking hangen dus erg af van de
ernst van de afwijking. Door bijvoorbeeld een matige
vernauwing van de longslagader gaat er te weinig bloed
naar de longen. Hierdoor heeft het bloed een blauwige
kleur. Dit 'blauwe' bloed verraadt zich doordat het kind
dan een blauwpaarse verkleuring krijgt van met name de
lippen, de nagels en de tong.
Als de vernauwing van de longslagader ernstig is,
waardoor de longslagader (bijna) dicht zit, zijn de
kinderen heel blauw en hebben niet voldoende zuurstof om
normaal te kunnen functioneren.
Voor het herstellen van de problemen bij de Tetralogie
van Fallot is een operatie nodig. In principe wordt de
operatie rond de eerste verjaardag uitgevoerd.
Kinderen met tetralogie van Fallot zullen hun hele leven
onder controle moeten blijven van de (kinder)cardioloog.
|
