header vogels

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Valken

 
   
  De vogelfamilie Falconidae uit de orde Roofvogels. Uiterlijk kenmerken zij zich door de betrekkelijk lange spitse vleugels, een naakt loopbeen en naakte tenen, terwijl de rest van de poot met afgegrensde, sterk verschillende losse veren is bedekt (de Ďbroekí). De snavel heeft meestal een hoorntand in de bovensnavelrand.

Soorten en verspreiding
De familie Valken omvat 60 soorten, verdeeld over vrij duidelijk afgegrensde, sterk verschillende onderfamilies. Tot de onderfamilie Herpetotherinae behoren de vier soorten bosvalken (Micrastur) en de vrij primitieve lachvalken (Herpetotheres) uit tropisch Midden- en Zuid-Amerika. De lachvalk (H. cachinnans), totaal 46 cm lang, leeft vnl. van slangen; de bosvalken jagen op kleine vogels en zoogdieren.
De onderfamilie Caracara's (Polyborinae) omvat negen soorten, vnl. voorkomend in Zuid-Amerika. Caracara's zijn trage, aasetende vogels die veel lopen en zeer agressief zijn. Zij hebben lange stevige poten. De caracara (Polyborus plancus) komt voor in Midden-Amerika, in de staten van de Verenigde Staten rond de Golf van Mexico en in de prairies van Florida. De caracara is de vogel in het wapen van Mexico. Opmerkelijk zijn de zwarte kopkap en het rode gezicht.
De negen soorten van de onderfamilie Dwergvalken (Poliohieracinae) zijn zeer klein (16Ė18 cm). Ze komen voor in Zuid-Amerika, Malakka en op de Filippijnen. Ze leven van insecten en kleine reptielen. Insecten vangen ze op de manier van de Vliegenvangers.
Tot de onderfamilie Falconinae, die 35 soorten omvat, behoren de eigenlijke valken (Falco). Het wijfje is meestal groter dan het mannetje. Valken bouwen geen eigen nest, maar maken gebruik van oude nesten, o.a. van kraaien. Giervalk en slechtvalk broeden op rotsrichels. Het zijn snelle vliegers. Sommige soorten worden voor de valkenjacht gebruikt (zie ook valkerij).
De slechtvalk (F. peregrinus), 38Ė47 cm, van oudsher bekend van de valkenjacht, is een van de meest verbreide vogelsoorten; hij komt op alle continenten voor, vanaf de arctische toendra tot Zuid-Amerika, Zuid-Afrika en AustraliŽ en op een aantal oceanische eilanden, maar niet in Nieuw-Zeeland. Vroeger was de soort een vrij talrijke doortrekker en wintergast in Nederland en BelgiŽ; nu is hij dat slechts in zeer klein aantal. Hij heeft in Nederland gebroed en is in BelgiŽ een nog zeer schaarse broedvogel. De slechtvalk doodt zijn prooi met ťťn klap van de poten. Een leeftijd van 16 jaar is met zekerheid vastgesteld.
De grootste jachtvalk is de giervalk (F. rusticolus), 50Ė56 cm, van de arctische toendra's om de noordpool. Er is een aantal ondersoorten, die in kleur variŽren van wit tot donkergrijs. In Nederland en BelgiŽ is de soort een zeldzame dwaalgast.
De meest voorkomende valk in Nederland en BelgiŽ is de torenvalk.
Een vrij algemene valk is in onze streken de boomvalk (F. subbuteo), 30Ė35 cm, die vooral jaagt op vliegende prooi: meestal insecten, zoals libellen, die in de vlucht worden opgegeten.
Het smelleken verschijnt in Nederland en BelgiŽ in voor- en najaar op de trek en is hier ook wintergast.
De valk behoort tot de orde van de roofvogels. Er zijn ongeveer 60 verschillende soorten. Valken komen bijna op alle continenten voor.
De kleinste soort is de blauwe Indische dwergvalk die 19 cm lang wordt. De grotere soorten zoals de giervalk worden soms wel 60 cm lang.
Valken gaan overdag op zoek naar voedsel. Ze voeden zich met kleine zoogdieren, insecten, wormen en kleinere vogels.
Afgezien van de giervalk bouwen deze vogels geen nesten. Ze leggen hun eieren in boomholten, verlaten nesten of in ruÔnes. Ze maken ook dankbaar gebruik van nestkastjes. Ze leggen meestal 2 tot 4 eieren. De ouders brengen de jongen gezamenlijk groot.
Valken zijn goede jagers. Het zijn snelle vliegers en ze zijn intelligent. Daarom worden ze al duizenden jaren afgericht voor de jacht. Vroeger was dit alleen voorbehouden aan koningen en edelen. Zij richtten de vogels soms persoonlijk af voor de jacht. Er werd vooral gejaagd op patrijzen, fazanten, hazen en konijnen. Daarom werden de valken en hun jongen dan ook beschermd.
De torenvalk is een bekende vertegenwoordiger van deze familie. Hij is niet bang in de nabijheid van de mens en voelt zich ook in de stad thuis. Als onderkomen gebruikt hij kerktorens, ruÔnes en flats. Aangezien hij lastige knaagdieren eet wordt hij over het algemeen als een nuttig dier beschouwd.
Een andere bekende soort is de slechtvalk. Hij begeleidt trekvogels naar het zuiden en jaagt in de lucht op hen. Hij duikt onverwacht op vogels af en hij achtervolgt ze ook dikwijls. Hij doodt de prooi met een krachtige slag van zijn klauwen. Als de prooi niet direct dood is zal het dier zich in ieder geval niet meer kunnen bewegen.
Eveneens veel voorkomende valken zijn de boomvalken en de giervalken.
 
   

Footer worldwidebase



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009