|
En dan heb je nog,
elke nacht weer, van die prachtige voorbij schietende, vallende sterren.
Want vallende sterren kun je altijd zien, mits het helder en donker is.
Een vallende ster is eigenlijk niets anders dan een stukje stof of steen
dat verbrandt in de dampkring van de Aarde. Deze steentjes zweven om de
Zon, we noemen ze dan Meteoroïden. Dan komen ze bij de Aarde, de Aarde
trekt aan de meteoroïde, die in de dampkring van de Aarde komt. Door de
snelheid van het steentje (soms wel 70 km per seconde) ontstaat
wrijving. Dit is hetzelfde als wanneer jij in de winter koude handen
hebt, en met je handen gaat wrijven, die dan warm worden. Door deze
wrijving gaat de lucht om het steentje, en het steentje zelf branden,
dan zie je een vallende ster.
Maar hoe moet je nu naar vallende
sterren kijken?
Wacht op een heldere avond/nacht en ga dan met b.v. de klas naar buiten.
Leuk voor b.v een projectweek over sterrenkunde Zoek een mooie donkere
plek op zonder teveel licht van b.v. straatlantaarns. Ga liggen op een
stretcher, ligstoel of luchtbed. Pak je goed in, zomers kan het ook 's
nacht nog erg koud zijn, en kijk naar een stuk van de hemel.
Als je maar een beetje geduld hebt, zie je na verloop van tijd van zelf
een vallende ster. Dit kan er één per uur zijn, maar misschien zie jij
meteen wel tien of twintig per uur. Als je een sterrenkaart hebt, kun je
met een potlood de baan van de vallende ster zelfs intekenen, maar dat
is iets voor later. Het kan helaas ook zo zijn dat de meteoriet zo groot
is dat hij op de Aarde valt.
Zo stierven volgens de wetenschappers de dino's uit omdat er een
meteoriet op Aarde viel. Dit was natuurlijk wel een enorm rotsblok. Zo
af en toe vallen er ook kleine rotsblokjes op Aarde zoals in Glanerbrug.
Daar viel midden op de dag een meteoriet van enkele centimeters door het
dak van een woning.
 Dit
is de beroemde Barringer krater in Arizona, Amerika.
Ontstaan doordat 50.000 jaar geleden een enorme steen op de Aarde
viel. Het gat is meer dan een kilometer groot en honderd twintig
meter diep.
Deze kraters ontstaan niet alleen op de Aarde maar ook op b.v. de
Maan. De Maan heeft alleen meer inslagkraters omdat hij geen
atmosfeer heeft, waarin de meteorïden kunnen verbranden.
|
