Geschiedenis 15 juni worldwidebase

Geschiedenis van vandaag

maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

Geschiedenis van
15 juni

Op 15 juni 1215 ondertekende de Engelse koning Jan Zonder Land het Magna Carta.
Het Magna Charta of Magna Carta (middeleeuws Lat., = Groot Charter), is de naam van het charter dat de Engelse koning Jan zonder Land op 15 juni 1215 aan de grote baronnen verleende (ondertekend te Runnymede bij Windsor). De baronnen genoten bij het afdwingen daarvan de steun van Stephen Langton en van de publieke opinie. In feite was de Magna Charta een vastlegging van de wederzijdse verplichtingen tussen koning en baronnen, waarbij ook de positie van de lagere vazallen en van alle vrije lieden in aanmerking werd genomen. Onder Langtons invloed werd tevens aandacht aan de rechten van de kerk besteed. Door de algemene termen waarin de rechten en voorrechten die de baronnen bedongen, vervat werden, konden echter mettertijd ook andere bevolkingsgroepen zich op de bepalingen beroepen. De Magna Charta betekende een overwinning op het koningschap en werd beschouwd als het fundament van de vrijheden van het Engelse volk en van zijn deelname aan regering en bestuur in democratische geest. In het licht van de historische ontwikkeling mag de Magna Charta met enig recht aldus worden beschouwd, maar op het ogenblik waarop zij tot stand kwam, kende men noch de beginselen noch de feitelijke verhoudingen die later tot haar zijn herleid. De Magna Charta deed zelfs voor een groot deel niets anders dan oudere privileges en rechten bevestigen en op schrift stellen. Men beriep zich o.m. op het kroningsprivilege van Hendrik I (1100).
De belangrijkste bepalingen van de Magna Charta waren: behalve in de bijzondere gevallen die in het leenrecht voorzien waren, kon de koning geen financiële lasten opleggen dan na overleg met zijn raad. Baronnen en hoge geestelijken werden persoonlijk, de lagere adel collectief tot het deelnemen aan 's konings raad opgeroepen. Gerechtelijke boeten werden wettelijk bepaald. Geen vrij man kon gevangen genomen worden, in zijn eigendom worden aangetast, buiten de wet gesteld, verbannen of op enigerlei wijze vervolgd dan overeenkomstig een vonnis van zijn gelijken en volgens de wetten des lands. Alle privileges die Londen en de andere steden van Engeland hadden verworven, werden bevestigd. De kooplieden mochten vrij van beperkingen door het gehele land trekken. Enkele bepalingen beperkten de willekeur van de feodale heren en van de koninklijke ambtenaren. De geestelijkheid was geheel vrij in het aanvullen van haar vacatures. Een commissie van 25 baronnen moest toezien op de naleving van de Magna Charta. Bij eventuele schending ervan door de Kroon zou gewapenderhand tegen haar mogen worden opgetreden. De Magna Charta werd in 1216 en 1217 in gewijzigde vorm opnieuw uitgevaardigd en kreeg in 1225 haar definitieve formulering. Er zijn vier exemplaren van de 1215-versie bewaard (kathedralen van Lincoln en Salisbury en twee in het British Museum); de versies van 1216, 1217 en 1225 bevinden zich in de kathedraal van Durham.

Geschiedenis van vandaag