Geschiedenis1 april worldwidebase

Geschiedenis van vandaag

maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

Geschiedenis van
1 april

Op 1 april 1979 verklaarde Ayatollah Khomeini Iran tot een Islamitische Republiek.
De Islamitische republiek Iran, zoals de officiële benaming is, is het verbindingsstuk tussen het Midden-Oosten en de rest van Azië. Iran is met en oppervlak van 1.648.000 vierkante kilometer het op vijftien na grootste land ter wereld.
Chomeiny, Roehallah, ayatollah, ook gespeld Khomeiny of Khomeini, werd geboren in Chomein op 24 september 1902. Deze Iraanse geestelijk leider kreeg een grondige (sji'itisch-islamitische) religieuze opleiding en verwierf zich als mollah (voorganger binnen de sji'itische geloofsgemeenschap in Perzië) al spoedig een aanzienlijke schare volgelingen. In het begin van de jaren zestig kreeg hij de eretitel ayatollah (= teken van God).
Chomeiny betoonde zich van het begin af aan een fel tegenstander van sjah Mohammed Reza Pahlawi en stelde zich op achter de regering van Mossadeq (1951-1953). In 1963 werd hij gearresteerd en verbannen. Vanuit Irak bleef hij pleiten voor de vestiging van een 'ware islamitische staatsorde' in zijn land. In 1978, toen het vooral door hem opgeroepen verzet tegen de sjah inmiddels massale vormen had aangenomen, werd hij door de Iraakse regering tot ongewenst persoon verklaard en belandde hij in Frankrijk. Pogingen van Perzische regeringsleiders om met hem tot een vergelijk te komen, mislukten volledig, en nadat de sjah begin 1979 zijn land had moeten verlaten, keerde Chomeiny er na ruim vijftien jaar ballingschap als triomfator op 1 februari 1979 terug.
Khomeini werd als 'redder des vaderlands' gezien en kwam in ... lees verder op onze speciale pagina over Khomeini
De Duitse staatsman en rijkskanselier Otto Eduard Leopold von Bismarck, werd geboren op 1 april 1815.
Deze Duitse staatsman was de zoon van de ex-ritmeester Ferdinand von Bismarck (1771–1845) en Wilhelmine Mencken (1790–1839), die uit een aanzienlijke burgerlijke liberale familie afkomstig was. Bismarck studeerde rechten te Göttingen en Berlijn. Hij koos daarna voor een ambtenarenloopbaan (hij was als regeringsreferendaris van 1836 tot 1838 verbonden aan de rechtbanken van Berlijn, Aken en Potsdam, maar achtte zich bij nader inzien daarvoor toch niet geschikt). Na zijn dienstplicht te Greifswald te hebben vervuld (1838–1839), hield hij zich met de administratie van het Pommerse en Saksische familiegoed bezig. Na de dood van zijn vader vestigde hij zich te Schönhausen. Zijn vriend Moritz von Blanckenburg bracht hem in contact met de piëtistische beweging (zie piëtisme). In deze kring vond hij Johanna von Puttkamer, met wie hij van 1847 tot 1894 gehuwd was, een zeer vrome vrouw, die hem drie kinderen schonk.
In 1847 werd Bismarck lid van de Verenigde Landdag in Pruisen, door Frederik Willem IV bijeengeroepen, en daarmee begon zijn politieke loopbaan. Als overtuigd legitimist (zie legitimisten) koos hij resoluut de uiterste rechterzijde. Zijn conservatieve Pruisisch-monarchale instelling bleef in feite tot zijn dood onverzwakt en kleurde zijn politieke opvattingen, hoe weinig dogmatisch zijn door en door realistisch en op de concrete situatie gericht staatsmanschap ook was. Die verbinding juist van zijn conservatieve grondhouding met een diplomatieke soepelheid en pragmatisme, die dikwijls op een cynisch machiavellisme neerkomen, maakt het unieke van Bismarcks historische verschijning uit. Tijdens de Maartrevolutie (zie revolutiejaar 1848) wilde hij met zijn boeren naar Berlijn om de koning tegen de liberale burgerij te verdedigen ..... lees verder op onze speciale pagina over Bismarck

Geschiedenis van vandaag