Geschiedenis van vandaag

 


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Geschiedenis van
5 mei

 
   
  • Op 5 mei 1835 werd kroonprins Leopold II van BelgiŽ gedoopt. Leopold Lodewijk Filips Marie Victor werd geboren te Brussel op 9 april 1835 en overleed te Laken op 17 december 1909. Hij was de tweede koning der Belgen (1865Ė1909), zoon en opvolger van Leopold I, uit het Huis Saksen-Coburg-Gotha, genoot een militaire opleiding en droeg voor zijn troonsbestijging de titel hertog van Brabant. Voor hij op 17 dec. 1865 de grondwettelijke eed aflegde, was hij (sinds 1853) van rechtswege lid van de Senaat, waar hij verscheidene redevoeringen hield, vnl. over de noodzaak de economische en koloniale expansie van BelgiŽ, en ondernam hij talrijke reizen, meestal naar het Midden- en het Verre Oosten. Op het binnenlandse vlak werd zijn ambtsperiode aanvankelijk gekenmerkt door de groeiende tegenstelling tussen katholieken en liberalen, die hij tevergeefs poogde te matigen. Vanaf 1880 werd hij geconfronteerd met de opkomst van het socialisme en de christen-democratie en met de doorbraak op het politieke vlak van de Vlaamse Beweging. Zowel de sociale als de Vlaamse Beweging droeg hij geen goed hart toe, zodat hij ze met de hulp van conservatieve politici als Ch. Woeste trachtte in te dijken. Zonder succes poogde hij bij de grondwetsherziening van 1893 (invoering van het meervoudig algemeen kiesrecht) het koninklijk referendum in te voeren, waardoor het mogelijk zou worden een koninklijk vetorecht tegen parlementaire beslissingen door het volk te laten beoordelen ...   lees verder op onze speciale pagina over Leopold II van BelgiŽ 
     
  • De Romeinse Keizer Gaius Valerius Maximianus Galerius werd naar alle waarschijnlijkheid geboren in het jaar 260 en overleed op 5 mei 311. Gaius was afkomstig uit DaciŽ, maakte carriŤre in het leger en werd in 293 schoonzoon van keizer Diocletianus, die hem adopteerde en met de titel caesar ( Ďonderkeizerí ťn kroonprins) als mederegent van het oostelijk rijksdeel aanstelde, speciaal voor het Donaugebied, later ook aan het Perzische front. Waarschijnlijk onder Galeriusí inspiratie begon in 303 de laatste grote christenvervolging, hier en daar echter door plaatselijke machthebbers gesaboteerd. Toen Diocletianus en zijn mede-augustus Maximianus in 305 afstand deden, verhieven zij Galerius en diens collega in het westen, Constantius Chlorus, tot augustus ( Ďopperkeizerí); dezen stelden Valerius Maximinus Daia (Galeriusí neef) en Severus als caesar aan. Na de dood van Constantius (306) werd Diocletianusí systeem, de tetrarchie (de verdeling van de heerschappij onder vier keizers), doorbroken, doordat Constantiusí zoon Constantijn I (de Grote) zich in Britannia tot augustus liet uitroepen, terwijl Maximianusí zoon (en Galeriusí schoonzoon) Maxentius met steun van zijn vader ItaliŽ op de nominale augustus Severus veroverde (306Ė307). Na een vergeefse expeditie in ItaliŽ om zijn collega te wreken, benoemde Galerius, die Constantijn slechts als caesar erkend had, in 307 zijn vriend Valerius Licinianus Licinius tot augustus, in naam van het westelijk rijksdeel als Severusí opvolger, maar in feite met de Donauprovincies als machtsgebied; daarop nam Maximinus Daia in AziŽ en Egypte eveneens die titel aan (308). Op 30 april 311 vaardigde Galerius het tolerantie-edict van Serdica (thans Sofija) uit, dat het christendom als religio licita (geoorloofde godsdienst) erkende.
 
   

Geschiedenis van vandaag

© copyright WorldwideBase 2005-2009