header zoogdieren


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

De berber

 

Paarden pagina - klik hier

 
De Berber komt direct na de Arabier als stamvader van de paardenrassen. Hij is net als de Arabier een ‘woestijnpaard’, maar staat er qua uiterlijk en karakter los van. Zijn natuurlijk woongebied is Marokko, in Noord-Afrika. Er bestaat een theorie dat dit ras als een kleine, geïsoleerde groep de Ijstijd heeft overleefd. Als dit waar is, dan is dit ras even oud of ouder dan de Arabier.
Door de eeuwen heen is er gekruist met Arabische paarden, zodat de moderne Berber wel een percentage Arabisch bloed in zich moet hebben. Sommige deskundigen beweren dat de Berber tot een snel ( Arabisch ) woestijnras behoort, dat in die tijd vlak voor de domesticatie veel op de Achal-Teké leek. Wat de oorsprong ook moge zijn, het ras beschikt over een zeer dominant gen, want er is geen spoor van de Arabier te zien in het lange, convexe profiel van de Berber, noch in de hellende achterhand en de lage staartaanzet.

Invloed
De Berber heeft grote invloed gehad op de ontwikkeling van de Andalusiër en daarmee op de hele wereldpopulatie. Hij had een even grote invloed op de ontwikkeling van de Thouroughbred en een dozijn of meer andere Europese rassen. De Berber heeft, misschien omdat hij minder talrijk is en minder aantrekkelijk van uiterlijk dan de populaire Arabier, nooit de erkenning gekregen waar hij recht op had.
De Spahi cavalerie
De beroemde Franse Spahi cavalerie reed traditioneel op Berberhengsten. De Berber was een licht gebouwd paard, dat qua grootte en lichaamsbouw weinig indruk maakte, maar over een buitengewone oerkracht beschikte.
Noordafrikaanse strijders
Eeuwenlang was de Berber her rijdier van de woeste Noordafrikaanse ruiters die Spanje binnenvielen en ten slotte in 732 n.Chr. door Karel Martel en zijn Frankische ridders bij Poitiers werden teruggedreven.
Beweging
De Berber is vermaard om zijn snelheid over korte afstand. Het paard beweegt zich niet zo zwevend en vluchtig als de Arabier, maar hij heeft een even groot uithoudingsvermogen en is net zo gezond en taai.
Schofthoogte
De stokmaat van de Berber is 1,45 tot 1,55 m.
Uiterlijk
Schedel: de schedel van de Berber neigt naar het primitieve door de uitgesproken smalle vorm.
Hoofd: arabisch bloed heeft een gunstige uitwerking op het hoofd gehad, maar de Romeinse neus is vaak geprononceerd en duidt op primitieve genen.
Schoften: de schoften zijn redelijk mooi gevormd, maar de schouder is vlak en vaak verbazend steil voor zo’n behendig paard.
Staart: anders dan bij de Arabier is de staart van de Berber meestal laaggeplaats in de afhangende achterhand, die in zijn verhoudingen eveneens nogal verschilt van die van Arabier.
Achterhand: de achterbenen en de achterhand zijn verre van ideaal, maar de Berber gaat zeer snel over korte afstanden en heeft een ontzaglijk groot uithoudingsvermogen.
Benen: de benen zijn tenger en zeker niet volmaakt. De voeten zijn vaak smal. Geen enkel paard is echter zo taai en sober als de Berber.
Kleur: oorspronkelijk schijnen de kleuren van de Berber lichtbruin, donkerbruin en zwart te zijn geweest, maar de vermenging met Arabisch bloed heeft een groot aantal schimmels voortgebracht.
Romp: de rug is kort en zeer sterk en loopt uit in een vaak spits kruis. Gewoonlijk is de borst diep.

 
   

footer zoogdieren

© copyright WorldwideBase 2005-2009