De dingo

Zoogdierenpagina klik hier >>>

dingo of warrigal (inheemse naam), de diersoort Canis familiaris dingo (= C. lupus dingo) uit de Hondachtigen, geelrood-grijs met een variabel kleurpatroon, ter grootte van een kleine herdershond, vrijwel het enige hogere zoogdier van Australië. De dingo stamt af van primitieve huishonden en is waarschijnlijk ca. 8000 jaar geleden door de oudste bewoners van Australië meegenomen uit Zuidoost-Azië. Er zijn dingobeenderen gevonden tezamen met die van thans uitgestorven buideldieren. Wellicht is de dingo verantwoordelijk voor het uitsterven van de buidelwolf op het vasteland van Australië. Als schapenrover is het dier bij de Australiërs niet populair; overigens vangt hij ook de zo schadelijke konijnen. Door sterke vervolging zijn raszuivere dingo's in aantal achteruitgegaan. De dingo maakt een huilend geluid. Reu en teef blijven levenslang bij elkaar. Per worp worden 5–8 jongen geboren. Pogingen om de dingo als huishond te houden, waren niet zonder succes. De zingende dingo's (Canis ‘hallstromi’) van Nieuw-Guinea zijn waarschijnlijk verwant aan de Australische dingo's.