header zoogdieren


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Engelse Volbloed

 

Paarden pagina - klik hier

 
De Engelse Volbloed, in Engelstalige landen ook wel Thoroughbred genoemd, is ook wel gewoon bekend onder de naam Volbloed. Dit mag men niet verwarren met de aanduiding 'volbloed', wat betekent dat het dier van een onvermengd ras is. Het Engelse 'Thoroughbred' is afgeleid van het Engelse woord thorough, wat 'zorgvuldig' betekent. 'Thoroughbred' betekent dus 'zorgvuldig gefokt', een verwijzing naar de zuiverheid van de nakomelingen.

De Engelse Volbloed is dus afkomstig uit Engeland en is ontstaan uit drie stamvaders: 'Beyerley Turk' (1689), een Turks paard dat als oorlogsbuit naar Engeland meegenomen werd, 'Darley Arabian' (1713), een Arabier, en 'Godolphin Barb' (1731), een Berber. Volgens de overlevering zou dit laatste paard door de Bei van Tunis aan de koning van Frankrijk geschonken zijn en zou men dit paard later ergens in de straten van Parijs hebben aangetroffen en vervolgens naar Engeland hebben gebracht. Uit deze drie paarden ontstonden verschillende bloedlijnen.

Van de Arabier erfde de Engelse Volbloed de snelheid en de fysieke gesteldheid. Bovendien gaf deze hem het vermogen om eigenschappen dominant door te geven op de Volbloed. Van de Galloway stamt de eigenschap van het 'renpaard'. Op het moment dat de Beyerley Turk in Engeland aankwam, waren paardenraces daar al lang populair. Vˇˇr 1600 ging het meestal om particuliere wedstrijden en om wedstrijden op lokale feestdagen. Vanaf 1600 konden de races zich op een koninklijke belangstelling verheugen. Die wedstrijden werden steeds met snelle inlandse paarden gelopen. Pas na de komst van het genoemde buitenlandse materiaal begon men met een fokprogramma dat tot de Engelse Volbloed zou leiden.

Naast eigenschappen die iedere Engelse Volbloed moet hebben -sierlijk hoofd, lange hals, schuine schouders, hoge schoft en zachte vacht- kunnen andere kenmerken afhankelijk van de taak van het dier verschillen. Sprinters hebben een korte romp en een sterke achterhand; jachtpaarden hebben langere benen. De middenhand is met diepte in de romp zodanig gevormd dat de longen optimaal gebruikt kunnen worden, waardoor het uithoudingsvermogen maximaal benut wordt. De voorhand bestaat uit een hoge schoft en schuine, lange schouders. De hals is lang en fraai. De combinatie van schouders en hals zorgen voor een ruime galop. Het hoofd heeft een recht profiel en geen overtollig vet, onnodige plooien of rimpels. De oren zijn beweeglijk, de ogen groot en de neusgaten open.

Vanaf het jaar 1750 was de paardenrensport uitgegroeid tot een grootse liefhebberij van de rijken. Met de komst van de spoorwegen kregen ook anderen de gelegenheid om de races te bekijken. Nog steeds worden op bepaalde data wereldberoemde paardenraces gehouden en zijn plaatsen als Ascot onverbrekelijk met deze tak van sport verbonden. In de loop der tijd veranderde de belangstelling voor het kunnen van de paarden. Eerst was men ge´nteresseerd in een groot uithoudingsvermogen, zo'n twee eeuwen geleden ging de belangstelling meer uit naar snelheid en wenste men paarden die snel volwassen waren. Uiteindelijk is een ras ontstaan dat de snelste paarden ter wereld levert.

De huidige fok van Volbloeden is sterk gericht op winstbejag. Het is normaal dat de dieren met twee jaar al volgroeid zijn en dus voor wedrennen gebruikt kunnen worden. Deze dieren raken daardoor helaas snel overbelast en een groot aantal dieren raakt dus vroegtijdig geblesseerd. Het blijkt steeds weer dat de kosten daarvan voldoende goedgemaakt worden door de financiŰle voordelen die met deze werkwijze bereikt worden. De Engelse Volbloed wordt dus in de eerste plaats als ren- en rijpaard gebruikt. Daarnaast is het een dier dat algemeen voor de verbetering van andere rassen gebruikt wordt.

De achterhand is krachtig ontwikkeld. Met name de achterbenen zijn lang waardoor ze voor een grotere snelheid kunnen zorgen. Oorspronkelijk waren de paarden van dit ras nog geen 1,50 meter hoog. In de loop der tijd zijn door het fokken verschillende grootten ontstaan. Zo zijn er paarden die niet veel groter dan 1,40 meter worden, terwijl anderen boven de 1,70 meter uitkomen. Het verschil heeft alles te maken met het doel waarvoor de paarden worden gefokt. Voor rijpaarden zoekt men bijvoorbeeld naar een hoogte tot rond de 1,50 meter, voor jachtpaarden streeft men naar een hoogte boven de 1,50 meter. Voor alle overige dieren, dus sprinters, stayers en paarden voor de steeple-chase, streeft men naar een hoogte tussen de 1,50 en 1,65 meter. Dit betekent dat de gemiddelde stokmaat in de loop der tijd duidelijk is gestegen. Deze ligt nu rond de 1,60 meter.

Alle kleuren, schimmel, vos, bruin en zwart, zijn toegestaan als de kleur egaal voorkomt. Aftekeningen kunnen voorkomen. De Engelse Volbloed is een temperamentvol en vurig paard. Door het grote uithoudingsvermogen is het dier vaak gespannen en nerveus. Daarnaast maakt het dier vaak een gevoelige indruk. Qua karakter wordt het Engelse Volbloed dan ook als moeilijk ervaren.

 

Paarden pagina - klik hier

 

footer zoogdieren

ę copyright WorldwideBase 2005-2009