header zoogdieren


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Gewoon stekelvarken

 

Zoogdierenpagina klik hier >>>

 

De stekelvarkens behoren tot de knaagdieren en niet, zoals men uit hun naam zou kunnen afleiden, tot de varkens. Er zijn vier onderfamilies en ze leven in de warmere gebieden van Afrika, AziŽ en Europa.

Tot de eigenlijke stekelvarkens behoort het Afrikaanse stekelvarken. Dit dier is ongeveer even groot als een das. Het Noord-Afrikaanse stekelvarken leeft niet alleen in Noord-Afrika (behalve in de Sahara) maar ook op SiciliŽ en in het zuiden van ItaliŽ. Men neemt aan dat het stekelvarken daar al in de tijd van de Romeinen ingevoerd is. Het Zuid-Afrikaanse stekelvarken treft men in de wouden en de savannes van Afrika in een gebied dat zich uitstrekt van Senegal tot Zuid-Afrika.

Het lichaam van het stekelvarken is bedekt met haren die veranderd zijn in puntige stekels en borstels. Deze bevinden zich vooral op het achterste deel van het lichaam, ze zijn zwart-wit van kleur en kunnen tot wel 30 cm lang worden. Daaronder liggen dan de kortere staartstekels. Vroeger werden deze stekels door de inheemse bevolking gebruikt als pijlen. Wanneer het dier bedreigd wordt richt hij zijn stekels op. Dan draait het stekelvarken zijn achterlichaam in de richting van de aanvaller en weert deze daarmee af. Wanneer de twee met elkaar in aanraking komen dringen de stekels diep in het lichaam van de vijand. De stekels laten los want ze zitten niet erg stevig vast en ze blijven met hun talloze kleine weerhaakjes in het lichaam van de vijand steken. Een extra waarschuwingssignaal wordt gemaakt met de stekeluiteinden aan de staart. Deze zijn hol en maken een ratelend geluid.

Het stekelvarken heeft, naast de mens (die op hem jaagt vanwege zijn vlees) maar weinig vijanden. Er zijn maar zeer weinig dieren die een gevecht met hem willen aangaan. Af en toe probeert misschien een uitgehongerde leeuw of poema een stekelvarken buit te maken. Over het algemeen is het stekelvarken een zeer schuw, alleen levend dier, dat in rotsspleten of in zelfgemaakte holen in de aarde leeft. Daar verblijft hij overdag. Pas 's nachts wordt hij actief en gaat hij op zoek naar voedsel. Zijn gezichtsvermogen is niet bijzonder goed ontwikkeld, in plaats daarvan helpt zijn bijzonder goede reukzin hem om wortels, knollen en vruchten te vinden.

Met zijn uitstekende gehoor kan het stekelvarken zelfs rijp fruit horen vallen. Tijdens het eten houdt hij het voedsel met zijn voorpoten vast. Hij heeft vaak takjes en stukken bot in zijn hol liggen om op te kunnen knagen en knabbelen. Daarmee houdt hij zijn tanden, die bij knaagdieren voortdurend groeien, op de juiste lengte. Het stekelvarken eet geen vlees.

► Tijdens de paring ligt het vrouwtje plat op de grond, ze legt haar stekels plat tegen het lichaam. Zo zorgt ze ervoor haar partner zich niet kan verwonden. De draagtijd is ongeveer 100 dagen. Daarna worden twee of drie jongen geboren. Bij de geboorte hebben de jongen de ogen al open.

►Hoewel de vrouwtjes om de vijf weken bereid zijn te paren plant het Afrikaanse stekelvarken zich twee tot drie maal per jaar voort.

► Ze hebben een borstelige pels en de stekels zijn nog zacht. De stekels worden in de daaropvolgende uren hard. De tepels, waaraan de jongen in de komende weken kunnen zuigen bevinden zich aan de zijkant van het lichaam omdat de jongen zich anders zouden kunnen verwonden. Na korte tijd eten ze tussendoor ook vast voedsel. De jongen worden zeer intensief en liefdevol verzorgd.

Naast de onderfamilie van de eigenlijke stekelvarkens zijn er ook kwaststaartstekelvarkens, Soendastekelvarkens en penseelstekelvarkens. Ze verschillen vooral van elkaar wat betreft de soort stekels.
 

 
   

footer zoogdieren

© copyright WorldwideBase 2005-2009