header zoogdieren


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Kangoeroes

 

Zoogdierenpagina klik hier >>>

 

Kangoeroes worden meteen geassocieerd met buidels, AustraliŽ en Skippy. Maar wat weten we meer over deze zoogdieren?
Wel, er bestaan eigenlijk twee soorten reuzenkangoeroes: de rode en de grijze. De rode kangoeroe zul je vooral aantreffen in open vlaktes, terwijl de grijze kangoeroe eerder open plekken in het bos prefereert.  Hiernaast bestaan er nog veertig andere soorten kangoeroes, zoals de boomkangoeroe, de wallaby of de wallaroe, enz. Meestal zijn deze soorten niet veel groter dan een haas. De kangoeroes kun je meestal terugvinden in AustraliŽ, hoewel ook sommige soorten aangetroffen kunnen worden in TasmaniŽ of Nieuw-Guinea.

Levensloop van een kangoeroe

De draagtijd van dit buideldier bedraagt slechts ťťn maand. Voor de geboorte is het vrouwtje alvast druk bezig met haar buidel schoon te likken. Ze neemt dan een merkwaardige houding aan, vaak leunend tegen een boom, waarbij de staart tussen de achterpoten door, naar voren steekt. Als het jong er is, begint hij via de vacht omhoog te klauteren, heen en weer kronkelend als een slang, om uiteindelijk in de vochtige buidel te belanden. Deze trip duurt zo'n drie minuten en de moeder helpt het jong niet. Het kleintje zelf is maar 2 cm groot en weegt slechts 0,75 gram. Het is blind en doof, maar via zijn neus kan het wel zijn weg vinden. Het vel is helemaal naakt en de voorpoten zijn, in tegenstelling met de moeder, langer dan de achterpoten. Die achterpoten worden gebruikt bij zijn klimpartij. Als het jong in de buidel zit, zoekt het de tepel op en zuigt het er zich aan vast. De tepel zwelt in zijn bek op waardoor het jong niet kan los schieten. Zo blijft hij weken zitten, gevoed met dunne, waterige melk, die uit de tepel komt. Na deze periode steekt hij af en toe eens zijn kop uit de buidel, maar pas na zes maanden, zal hij er uitklauteren. In het begin huppelt hij rond in de buurt van de moeder, om bij het minste gevaar te gaan schuilen in de buidel. Wanneer de jonge kangoeroe 8 maanden oud is, is ie te groot om zich nog in de buidel te wurmen. Toch wil ie nog wel gevoed door zijn moeder en dus zal hij zijn kop in de buidel steken, op zoek naar de tepel en de bijhorende melk. Deze melk is dikker en voedzamer. Na nog eens vier maanden komt ook hier een eind aan. Zeer opmerkelijk feit: geen dag nadat de jonge kangoeroe de buidel verlaat, zit reeds een nieuw kleintje klaar. Gedurende die periode maakt de moeder dus twee soorten melk!

Gewoontes van de kangoeroe

Kangoeroes zijn vooral 's nachts actief: voor hen is het dan "etens-tijd". Vers gras staat er op hun menu. Omdat ze voornamelijk 's nachts eten, krijgen ze veel vocht binnen. Hierdoor kunnen kangoeroes lange tijd zonder water. Verder eten ze graag bladeren van struiken. Dit doen ze door de blaadjes met hun voorpoten naar hun bek te brengen.
Overdag is een kangoeroe veelal op zoek naar schaduw. Vaak holt hij voor zichzelf een soort bed uit in de grond en nestelt hij zich erin. Als het erg heet is, dan zoeken kangoeroes, net als honden, verkoeling door te hijgen of hun vacht te likken. Het speeksel fungeert als zweet: terwijl het verdampt, koelt het dier wat af. Kangoeroes hebben wel vaak last van parasieten in hun vacht. Gelukkig beschikken deze buideldieren over een soort kam, waarmee de vacht kan verzorgd worden. Die 'kam' bevindt zich aan de achterpoten: de tweede en derde teen zitten aan elkaar vast, behalve het uiterste puntje. Hiermee kunnen ze ook achter hun oren krabben.

Enkele bekendere kangoeroes

Zoals eerder vermeld zijn er verschillende soorten kangoeroes. Voor ons zijn de reuzenkangoeroes het meeste bekend. Zij kunnen een lengte hebben van 2 meter, zittend op hun achterpoten. In ťťn sprong zijn ze al acht meter verder. Op het hoogtepunt van hun sprong, zweven ze soms wel eens 3 meter boven de grond. Op volle snelheid halen ze 50 km/u. De grotere modellen wegen wel 90 kg.

Van de 42 bestaande kangoeroe-soorten zijn de volgende zeker en vast de voor ons meer bekende. Allereerst zijn er de reuzenkangeroes. De grijze reuzenkangoeroe (Macropus giganteus) komt vooral voor in AustraliŽ en is een zeer snelle loper. De rode reuzenkangoeroe (Macropus rufus) woont in de vlaktes van AustraliŽ en is vooral een graseter.

Er bestaan ook enkele boomkangoeroes waarvan de bennetboomkangoeroe en de goodfellowboomkangoeroe de meest bekende zijn. De bennetboomkangoeroe (Dendrolagus bennettianus) leeft vooral in de bomen van AustraliŽ en voedt zich met bladeren en lianen. De goodfellowboomkangoeroe (Dendrolagus goodfellowi) is voornamelijk bekend om zijn veelkleurige vacht. Deze boomkangoeroe is terug te vinden in de tropische wouden van Papua Nieuw-Guinea.
Dan heb je de geelvoetkangoeroe (Petrogale xanthopus). Deze rotskangoeroe is met uitsterven bedreigd. Hij leeft in Zuid-AustraliŽ. Hun voeten zijn speciaal aangepast om niet van de rotsen af te glijden. Vervolgens heb je de kleinere broer, de Wallabie. Deze familie telt zo'n elf soorten waarvan de bennetwallabie (Wallabia rufogrisea) de bekendste is. Hij komt voor in AustraliŽ en TasmaniŽ. Zijn voeding bestaat uit gras, wortels van vetplanten en bladeren. In de moerassen van AustraliŽ kun je wel eens de moeraswallabie (Wallabia bicolor) aantreffen.
Een ander soort Wallabie is de roodbuikpademelon (Thylogale billiardieri), die vooral voorkomt in ravijnen van Zuid-AustraliŽ en TasmaniŽ, en de roodhalspademelon (Thylogale thetis), die leeft in Zuid-Oost-AustraliŽ. De bergkangoeroe of ook de wallaroe (Macropus robustus) genaamd, leeft in AustraliŽ. Er bestaan wel zeven soorten, met allen verschillende kleuren, maar kenmerkend is toch dat ze zwarte voeten hebben.

De adelaar en de python zijn de aartsvijanden van de kangoeroe. Zij vallen voornamelijk de jongen aan. Uiteraard is ook de mens, met het geweer in de hand, een zeer grote vijand.

 
   

footer zoogdieren

© copyright WorldwideBase 2005-2009