header zoogdieren


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

De mustang

 

Zoogdierenpagina klik hier >>>

 

In hun glorietijd liepen er meer mustangs over de Amerikaanse prairies dan het totale aantal andere wilde paarden op aarde. Deze paarden sloten zich aaneen tot kuddes om zich tegen roofdieren te kunnen verweren. De mustang stamt af van paarden die de Spanjaarden in de zestiende eeuw meebrachten naar Amerika. De paarden wisten te ontsnappen en vermenigvuldigde zich op de uitgestrekte prairies.

Gedrag
Mustangs zijn sociale dieren die het liefst in kleine kuddes leven. Deze bestaan meestal uit een hengst, twee tot acht merries, hun veulens en een paar jonge paarden. Bovendien zouden de paarden zonder de bescherming van de groep veel te makkelijk ten prooi kunnen vallen aan wolven, coyotes of poema's.  De mustangs zwerven en grazen binnen een niet al te strikt begrensd territorium. Ze verdedigen hun gebied, maar dulden vreemde paarden aan de rand, en sluiten zich soms tot een kudde aaneen om zich tegen vijanden te verdedigen.

Binnen een kudde is de oudste en meest ervaren merrie meestal de aanvoerster die de andere bij gevaar weghaalt, terwijl de hengst de rij sluit om eventueel een gevecht aan te gaan. Hij gaat voor de indringer staan, stampt wild snuivend met zijn voorbenen op de grond tot de stofwolken opvliegen.

Voortplanting
Merries zijn tussen april en juli paringsbereid. Dat betekent dat veulens, die elf maanden na de paring geboren worden, in de lente ter wereld komen zodat ze voldoende tijd hebben om voor het begin van de winter op krachten te komen. Een hoogdrachtige merrie zondert zich van de kudde af en zoekt een beschutte plek om haar veulen ter wereld te brengen. Hoewel volwassen dieren verschillend van haarkleur zijn, hebben veulens allemaal een goede schutkleur waardoor ze niet opvallen tussen het stof en de paar graspollen. Zoals alle jonge paarden, kunnen veulens al na een paar uur staan en korte tijd later bijzonder goed lopen. Veulens keren na twee of drie dagen met hun moeder terug naar de kudde, en blijven daar minstens het hele volgende jaar. Een mustang tolereert geen andere hengsten in zijn kudde, en verjaagt daarom ook jonge hengsten als die een jaar of drie oud zijn. Deze verstoten dieren, die bruisen van energie en agressie, zijn nog te jong om indruk te maken op de merries en een eigen kudde te vormen.

Voedsel en voedingsgewoonten
Zoals alle paarden zijn mustangs uitsluitend planteneters. Doordat hun voedsel schaars is, en hun leefomgeving niet meer biedt dan voedsel met een lage voedingswaarde, als harde grassen en struiken zoals jeneverbes en salie, waren de dieren gedwongen zich aan te passen aan een dieet dat voor hun getemde soortgenoten onvoldoende zou zijn. Maar de mustang houdt zelf zijn eigen voedsel in stand door met zijn ontlasting talrijke zaden uit te scheiden.


In extreme gevallen kan hij een paar dagen zonder voedsel en water. De mustang heeft ook geleerd hoe hij in de winter aan water kan komen door met zijn hoef door een ijslaag te slaan. Ook met een verzande wateraanvoer weet hij wel raad: door met zijn hoeven te stampen of te schrapen probeert hij alles om aan water te komen. Soms kauwt het dier zelfs op stekelig cactussen om aan vocht te komen.

De mustang en de mens
In tegenstelling tot alle andere 'wilde' dieren, dankt de mustang zijn bestaan eigenlijk aan de mens. Het is daarom een ironie van het lot dat het diezelfde mens was, die de mustang bijna uitgeroeid had. Tot het eind van de 18de eeuw leefden er tussen twee en vijf miljoen mustangs in minstens negen westelijke Amerikaanse staten. Later, toen steeds meer kolonisten het land bevolkten en wilden ontginnen, werden de mustangs met duizenden tegelijk verdreven, gevangen en gedood. De grootste vernietiging van de paarden vond echter in deze eeuw plaats. Een enorm aantal mustangs stierf in de Eerste Wereldoorlog, andere werden als cowboypaarden gebruikt. Veel dieren werden ook gedood en tot diervoeder, meststof en leder verwerkt. Zo waren er in het midden van de jaren '60 nog maar 18.000 tot 34.000 mustangs, en aan het begin van de jaren '70 minder dan 10.000.
 

Korte feitjes
De naam 'mustang' komt oorspronkelijk van het Spaanse woord 'mesteno', dat gebruikt werd voor in het wild levende paarden, en dat eigenlijk 'zonder bezitter' betekent.

Om de aanval van wolven af te slaan, stellen mustangs zich op in een kleine kring met de veulens in het midden. Zodra de wolven proberen de cirkel te doorbreken, slaan de paarden met hun hoeven, en proberen ze hun aanvallers te bijten.

De Amerikaanse Indianen kozen graag mustangs als rijdieren. Veel stammen hadden voorkeur voor paarden met een bepaalde tekening. Cheyenne-Indianen bijvoorbeeld hielden van paarden met een gespikkeld hoofd en een gevlekte borst. Ze dachten dat deze dieren heilig waren, en hun de overwinning in een gevecht zouden geven.


 
   

footer zoogdieren

copyright WorldwideBase 2005-2009