header zoogdieren


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Californische zeeleeuw

 

Zoogdierenpagina klik hier >>>

 

De Californische zeeleeuw of Zalophus Californianus is wellicht de bekendste zeeleeuw die er bestaat, maar naast hem zijn er nog de Galapagos en de Japanse zeeleeuw, alhoewel deze laatste mogelijk is uitgestorven. 

Een zeeleeuw behoort tot de oorrobben en hebben als typisch kenmerk een tamelijk spitse snuit en duidelijke oorschelpen. Ook de kleine staart is goed herkenbaar. De achtervinnen kunnen naar voren gebogen worden. In het water worden de voorvinnen gebruikt om zich voort te stuwen. Op het land bewegen oorrobben zich voort met behulp van de voorvinnen maar ze kunnen toch ook op voor- en achtervinnen lopen. 
Er worden doorgaans twee groepen oorrobben onderscheiden: de zeeleeuwen en de pelsrobben.

De Californische zeeleeuw wordt veelal gebruikt als "showbeest" in dierentuinen, in shows van pretparken of in één of ander circus. Dit komt omdat deze diertjes een bijzonder groot leervermogen hebben en bovendien zeer speels zijn, waardoor kunstjes aanleren relatief gemakkelijk is. Zijn natuurlijke habitat situeert zich langsheen de kust van de Grote Oceaan, van Brits-Columbia tot aan Mexico. 
Zijn lengte varieert van 170cm tot 220 cm en hij kan bovendien zo'n 24 jaar oud worden.

Voortplanting
Zeeleeuwen planten zich op land voort. In het voorjaar begint de paartijd: alle mannetjes komen dan aan land waarna ze luidop beginnen te toeteren en te blaffen om de vrouwtjes te lokken. Ieder mannetje verdedigt zijn stukje land.
Ze verdelen zich langsheen de vloedlijn, in afwachting van de vrouwtjes.
Ieder mannetje zal proberen om zoveel mogelijk vrouwtjes om zich heen te verzamelen: zeeleeuwen leven immers in harems. Tijdens de paarperiode in juni of juli vast de harembaas, wat wel eens 70 dagen kan duren. In deze periode leeft hij van zijn opgebouwde vetlaag. De grootste mannetjes hebben het meeste vet en kunnen dus hun territorium het beste verdedigen.
Het vrouwtje krijgt 1 jong, na een draagtijd van 11 maanden. De jonge zeeleeuwen kruipen al snel rond. Het vrouwtje herkent haar jong aan het geluid: vreemde jongen zal ze niet bij zich dulden.
Zeeleeuwen zijn tevens zoogdieren. De zoogperiode kan sterk variëren: van 3 maanden tot 1 jaar! Gedurende deze zoogperiode zal de jonge zeeleeuw reeds vis eten. Toch is deze periode bijzonder stressvol omdat de mannetjes voortdurend hun conflicten willen beslechten. Heel af en toe wordt dan wel eens een jong verpletterd door het gewicht van een volwassen zeeleeuw.

Lichaamsbouw
Eén van de verschillen tussen een mannetje en vrouwtje is de kleur van de vacht. De wijfjes en ook de jonge zeeleeuwen hebben op het droge een lichtbruine vacht. Die van de mannetjes is eerder chocoladebruin. De naam zeeleeuw is trouwens hieruit afgeleid. Wanneer een zeeleeuw uit het water komt, en zich rechtop zet om te drogen, dan zet de vacht rondom zijn kop zich wat omhoog, net als bij een leeuw.
Onder hun vacht is een vetlaag van zo'n 10 cm. Deze vormt een soort winterjas, waardoor ze warm blijven in het koude water. Zonder dat vet zouden ze niet overleven. Het tegenovergestelde is ook waar. In warme wateren hebben de dieren problemen om hun teveel aan warmte kwijt te geraken. De meeste robben zijn dan ook in koud water terug te vinden, maar onze Californische Zeeleeuw vind je terug in de warme wateren. Hij gebruikt zijn vinnen om de warmte kwijt te geraken: deze zijn namelijk bedekt met een laagje kale huid, waaronder vele bloedvaten zitten. Een snelle bloeddoorstroming zorgt voor de nodige afkoeling. Dit verklaart waarom zij wel eens drijven onder water, met enkel hun vinnen boven water. Dit om via een koele zeebries extra afkoeling te krijgen.

De adem inhouden om onder water te zwemmen, gebeurt zeer eenvoudig. In de eerste plaats worden de neusgaten afgesloten. Dit gebeurt automatisch bij elk dier dat onder water duikt. Bovendien kan de zeeleeuw met zijn tong zijn keelgat afsluiten, waardoor hij onder water heel gemakkelijk zijn bek kan openhouden en met zijn scherpe tanden vissen grijpen. Op deze manier krijgt hij geen borrel binnen!
Zijn voedsel bestaat voornamelijk uit vis, inktvis en zelfs zeevogels.
Een Californische zeeleeuw kan zo'n 5 minuten de adem inhouden. In zeer korte tijd kan ie ook tot 60m diep duiken. Toch niet vergeten dat andere soorten een veel langer uithoudingsvermogen hebben, tot een uur lang zelfs. Ook duiken andere soorten 10 keer dieper.

Het verschil met een zeehond
Vaak hoor je mensen discussiëren over het feit of dat dier al dan niet een zeehond of een zeeleeuw is. Wel, uiteraard behoren beiden tot eenzelfde familie maar er zijn duidelijke verschillen merkbaar. Een zeehond is bv. volkomen glad en zijn oren zijn gewone gaatjes. Een zeeleeuw heeft kleine oortjes aan de zijkant van zijn kop.
Een zeehond kan zich enkel vooruit slepen met zijn voorpoten, terwijl een zeeleeuw op land zijn achterste vinnen kan gebruiken als soort poten.
Vanaf nu kun je jezelf dus niet meer vergissen...

Bijkomend artikel
Zeeleeuwen of Oorrobben , de familie Otariidae van de
Zeeroofdieren die de gematigde en subarctische kustgebieden bewonen van de Grote Oceaan en van het zuiden van de Atlantische en de Indische Oceaan, omvattend 14 soorten in 7 geslachten. Oorrobben hebben kleine oorschelpen en een lange, uiterst beweeglijke hals. Het gebit heeft puntige kiezen, die in elkaar grijpen. De dieren voeden zich met vissen en inktvissen, waarvan ze, in verband met hun intensieve stofwisseling, dagelijks grote hoeveelheden nodig hebben. De achterpoten kunnen onder de romp worden gedraaid, waardoor de dieren op het land beweeglijker zijn dan zeehonden. De pels is effen bruin of zwart. Oorrobben zijn polygaam (zie polygamie). In de paartijd verzamelen zij zich in grote kudden, waarin de afzonderlijke harems door de mannetjes (bullen), die veel groter zijn dan de wijfjes, worden bewaakt. Buiten de paartijd leven de oorrobben in de diepzee en kunnen zij trektochten maken die zich soms over duizenden km uitstrekken.

Men verdeelt de familie in twee onderfamilies, de Zeeleeuwen en de Zeeberen.

Zeeleeuwen zijn speelse robben. De grootste soort is de Steller-zeeleeuw die in het noordelijke deel van de Stille Oceaan leeft. Deze zeeleeuw wordt 2,8 meter lang, de mannetjes zelfs 3,5 meter. Ze voeden zich met kraken, inktvissen en vissen. Uit onderzoek weten we dat ze hun prooi op diepten van 150 meter of meer vangen.
Zeeleeuwenmannetjes hebben een eigen territorium. Indringers worden door middel van dreigende gebaren verjaagd. Tegen de paringstijd zwemmen ze naar de traditionele paarplaatsen. Het mannetje verovert een stukje land. Het mannetje en het vrouwtje verlaten hun territorium niet. De jongen worden kort na aankomst op de paarplaatsen geboren, enkele dagen later vindt de paring opnieuw plaats.
Door de vertraagde innesteling stopt de ontwikkeling van het nieuwe embryo. Ze ontwikkelen zich pas later weer verder. Het jong zal hierdoor pas in het daaropvolgende jaar worden geboren wanneer de zeeleeuwen de paarplaatsen weer opzoeken.
In de eerste veertien dagen na de geboorte worden de jongen nooit alleen gelaten. Daarna letten andere jonge dieren op hen zodat de moeder weer op visvangst kan gaan. Ze komt echter steeds weer bij de jongen terug om hen te zogen.
 

 
   

footer zoogdieren

© copyright WorldwideBase 2005-2009