header zoogdieren


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

De zeeotter
 

 

Zoogdierenpagina klik hier >>>

 

De zeeotter is het enige in zee levende zoogdier dat geen isolerende en beschermende vetlaag heeft. Daarom verzorgt de zeeotter zijn vacht nauwkeurig, zodat deze een laag lucht vasthoudt. Deze luchtlaag beschermt het dier tegen het koude water van de noordelijke zeen. Zeeotters gebruiken vaak stenen om, zwemmend op hun rug, schaaldieren open te slaan. 

zeeotter, de soort Enhydra (of Enhydris) lutris van de Otters. Het is een van de grootste vertegenwoordigers van de zoogdierfamilie Marterachtigen, verspreid langs de kusten van de noordelijke Grote Oceaan van Japan tot Mexico. De dieren worden maximaal ca. 150 cm lang, waarvan een kwart voor rekening van de staart komt; gewicht 2545 kg (mannetjes zijn groter en zwaarder dan vrouwtjes). De prachtige pels is grotendeels diep zwartbruin; omwille van de huid is de soort tot 1911 zeer vervolgd. Na het instellen van bescherming volgens internationale overeenkomst hebben de geringe en verspreide restpopulaties zich buiten verwachting hersteld; overigens is nu zeevervuiling (met o.a. aardolie) een groter gevaar dan jacht en stroperij. Per keer wordt slechts n jong geworpen, dat langdurig door de moeder verzorgd wordt; de draagtijd beloopt 1213 maanden, maar de implantatie is sterk vertraagd. Maximale levensduur ongeveer 20 jaar.

De dieren bewonen vnl. rotsige kusten, vaak in los sociaal verband; zij voeden zich in de ondiepe zee, vnl. met mosselachtigen, inktvissen en zee-egels, maar ook wel met vis. De stekels van de zee-egels worden met de voorpoten verwijderd; hierbij drijft het dier op de rug. Schelpen van weekdieren worden op een steen op de borst van het drijvende dier of tegen de rotsen stukgeslagen. De zeeotter is onder de roofdieren uniek door dit gebruik van een werktuig.

 
   

footer zoogdieren

copyright WorldwideBase 2005-2009