Bernhard Romberg
 

 
   


 



Romberg, Bernhard Heinrich

(Dinklage 1767 - Hamburg 1841)

Duits violoncellist en componist. Romberg was een zoon van de fagottist Anton Romberg (Münster 1742-1814) en een neef van Andreas Jakob Romberg, met wie hij ook zijn muzikale opleiding kreeg. Met zijn neef maakte hij van 1784 tot 1793 vele concertreizen. Van 1790 tot 1793 speelden ze in de hofkapel te Bonn. Van 1801 tot 1803 was Romberg celloleraar aan het conservatorium van Parijs, daarna was hij van 1805 tot 1806 solocellist van de Berlijnse hofkapel. Hierna vestigde hij zich in Hamburg. Hij was van 1815 tot 1819 hofdirigent te Berlijn. In 1839-1840 ondenam hij nog een uitgebreide concertreis door Engeland en Frankrijk. Hij geldt als de grondlegger van de Duitse violoncelloschool, en was voor het cellospel wat Spohr is geweest voor het vioolspel. In 1840 schreef hij een Méthode de violoncelle . Hij componeerde enkele opera's, zeer veel violoncellomuziek (waaronder 9 violoncelloconcerten, 3 concertino's, fantasieën over volksmuziek) en veel kamermuziek met violoncello.